هشدار رئیس انجمن فولاد: سودآوری فولادیها به کمتر از ۱۰ درصد رسید
بهرام سبحانی، رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، با اشاره به افزایش هزینه انرژی و محدودیتهای برق و گاز گفت: حاشیه سود شرکتهای فولادی بهتدریج کاهش یافته و سودآوری بسیاری از شرکتهای بورسی این صنعت به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است؛ رقمی که با توجه به تورم بالای کشور، انگیزه کافی برای سرمایهگذاری ایجاد نمیکند.
به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه»، در شرایطی که صنعت فولاد ایران با افزایش مداوم قیمت برق و گاز، محدودیتهای مکرر انرژی و اختلال در مسیرهای صادراتی مواجه است، هزینه تولید افزایش یافته و توان رقابت این صنعت با تولیدکنندگان منطقهای کاهش پیدا کرده است.
بهرام سبحانی، رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در گفتوگوی اختصاصی با ایراسین اظهار کرد: ایران در بخش فولاد با صادرات بیش از ۱۰ میلیون تن، با رقبای قدرتمندی در منطقه مواجه است؛ با این حال، تولیدکنندگان فولاد در کشورهای حاشیه خلیج فارس با محدودیتهای مستمر برق و گاز مواجه نیستند و کارخانههای آنها امکان تولید پایدار دارند.
وی افزود: زمانی که برق یک کارخانه بهطور مرتب قطع و تولید آن محدود میشود، هزینههای ثابت همچنان پابرجا است؛ حقوق و مزایای کارکنان و استهلاک تجهیزات پرداخت میشود، اما تولیدی صورت نمیگیرد. این مسئله هزینه تمامشده تولید را افزایش میدهد و توان رقابت فولاد ایران را کاهش میدهد.
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران ادامه داد: افزایش پلهای قیمت برق و گاز نیز فشار مضاعفی بر صنعت وارد کرده است. انرژی در گذشته یکی از مزیتهای نسبی صنعت فولاد ایران بود و ساختار این صنعت بر مبنای دسترسی به انرژی با قیمت اقتصادی شکل گرفته است، اما با افزایش مداوم هزینهها، حاشیه سود واحدهای فولادی بهتدریج کاهش یافته است.
سبحانی گفت: بر اساس اطلاعات شرکتهای بورسی که از سامانه کدال استخراج شده، سودآوری برخی شرکتهای فولادی به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است. در شرایطی که کشور با تورم بالای ۵۰ تا ۶۰ درصد مواجه است، سود ۱۰ درصدی نمیتواند انگیزهای برای سرمایهگذاری در صنعت ایجاد کند.
تعرفه انرژی، سد راه صنعت فولاد
او با انتقاد از افزایش قیمت انرژی برای صنایع فولادی تصریح کرد: امروز قیمت برق و گاز در بسیاری از موارد از کشورهای همسایه بیشتر شده است. در بسیاری از کشورها، برق صنعتی به دلیل نقش آن در تولید، اشتغال و درآمدزایی، ارزانتر از برق خانگی عرضه میشود، در حالی که در ایران فاصله قیمت انرژی صنعتی و خانگی به شکلی نیست که مزیت تولید را حفظ کند.
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با اشاره به سهم صنعت فولاد از مصرف گاز کشور اظهار کرد: مصرف گاز زنجیره فولاد از معدن سنگآهن تا محصول نهایی، کمتر از ۵ درصد کل گاز کشور است. بنابراین اعمال محدودیتهای سنگین برای صنعتی که آثار اقتصادی و اشتغالزایی گستردهای دارد، منطقی نیست.
سبحانی همچنین درباره آسیبهای واردشده به فولاد مبارکه در جریان جنگ گفت: دو بخش اساسی این مجتمع که قلب تولید فولاد محسوب میشوند، آسیب دیدند؛ اما کارکنان فولاد مبارکه در مدتزمانی باورنکردنی، واحدهای آسیبدیده را بازسازی کردند و کورهها را یکی پس از دیگری به مدار تولید بازگرداندند.
وی درباره آثار جنگ بر بازار فولاد و صادرات کشور نیز تصریح کرد: مشکلات صنعت فولاد در این دوره از دو بخش ناشی میشود؛ بخشی از آسیبهای مستقیم به واحدهای تولیدی و بخشی نیز از مشکلات داخلی در تأمین ناپایدار انرژی ناشی شده است.
نبود همگرایی، مانع توسعه زنجیره فولاد
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با تأکید بر ضرورت هماهنگی میان دستگاههای مختلف گفت: وزارت صمت متولی صنعت و تولید کشور است و اگر تولید خودرو، لوازم خانگی یا محصولاتی که مواد اولیه آنها فولاد است کاهش یابد، این وزارتخانه باید پاسخگوی بازار و مردم باشد. از سوی دیگر، صنعت فولاد به وزارت نیرو، وزارت نفت، بانک مرکزی و سایر دستگاهها وابستگی دارد و نبود هماهنگی میان این نهادها در نهایت به مشکلاتی منجر میشود که مصرفکننده در بازار با آن مواجه است.
سبحانی افزود: زمانی که تولید کاهش مییابد، کمبود در بازار ایجاد میشود و قیمتها افزایش پیدا میکند. در جریان حمله به فولاد مبارکه نیز قیمت فولاد از حدود ۷۰ هزار تومان به ازای هر کیلوگرم به حدود ۱۵۰ هزار تومان رسید که نشاندهنده اثر مستقیم اختلال در تولید بر بازار است.
او درباره تأثیر محدودیتهای حملونقل دریایی بر صادرات فولاد ایران گفت: صادرات فولاد تقریبا متوقف شده است. عبور کشتیها از منطقه با ریسکهای مختلفی همراه شده و افزایش هزینه بیمه کشتیرانی در خلیج فارس، هزینه تمامشده صادرات را بالا برده است.
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی، خریدار خارجی ممکن است به جای خرید از ایران، فولاد مورد نیاز خود را از کشوری تهیه کند که دسترسی زمینی و مسیر حملونقل کمریسکتری دارد. بنابراین محدودیتهای حملونقل دریایی و افزایش هزینههای بیمه و لجستیک، بهطور طبیعی بر صادرات فولاد ایران اثر منفی میگذارد.