هند به دنبال سلطه بیشتر بر بازار فولاد

به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه»،  هند با شتاب به توسعه صنعت فولاد خود ادامه می‌دهد. نهادهای نظارتی این کشور در سه‌ماهه نخست سال مالی ۲۰۲۷ (آوریل تا ژوئن)، برای پروژه‌های جدید فولادی با ظرفیت مجموع ۱۱.۶ میلیون تن در سال مجوزهای زیست‌محیطی و احداث صادر کردند؛ اقدامی که از تداوم موج سرمایه‌گذاری در زنجیره فولاد و افزایش ظرفیت تولید این کشور حکایت دارد.

بر اساس گزارش BigMint، پروژه‌های یادشده موفق به دریافت مجوز ارزیابی زیست‌محیطی (Environmental Clearance – EC) و مجوز تأسیس و آغاز ساخت (Consent to Establish – CTE) شده‌اند؛ مجوزهایی که به‌عنوان مهم‌ترین شاخص پیش‌نگر توسعه ظرفیت تولید فولاد در هند شناخته می‌شوند.

طبق اعلام BigMint، از مجموع ظرفیت تأییدشده:۵.۹ میلیون تن مجوز احداث (CTE) دریافت کرده است، ۵.۷ میلیون تن نیز موفق به اخذ مجوز زیست‌محیطی (EC) شده است.این مجوزها مسیر اجرای پروژه‌های جدید را هموار کرده و زمینه افزایش ظرفیت تولید فولاد هند در سال‌های آینده را فراهم می‌کنند.

شرق هند؛ کانون سرمایه‌گذاری‌های فولادی

مناطق شرقی هند که از ذخایر غنی سنگ‌آهن و زغال‌سنگ برخوردار هستند، همچنان بیشترین سهم سرمایه‌گذاری‌های جدید را به خود اختصاص داده‌اند؛ به‌گونه‌ای که حدود ۷۵ درصد از کل پروژه‌های تأییدشده در سه‌ماهه نخست سال مالی ۲۰۲۷ در این مناطق متمرکز شده است.

جزئیات پروژه‌های تأییدشده به تفکیک ایالت‌ها به شرح زیر است:

• اودیشا (Odisha): با ۳.۳۷ میلیون تن ظرفیت جدید در رتبه نخست قرار گرفت. تمامی پروژه‌های این ایالت بر پایه کوره اکسیژنی پایه (BOF) طراحی شده‌اند که جایگاه اودیشا را به‌عنوان قطب فولادسازی یکپارچه هند تقویت می‌کند.
• جارکند (Jharkhand): با ۲.۵۷ میلیون تن ظرفیت جدید در جایگاه دوم قرار دارد که شامل ۲.۱۲ میلیون تن مبتنی بر کوره القایی (IF) و ۴۴۰ هزار تن مبتنی بر کوره قوس الکتریکی (EAF) است.
• چتیسگر (Chhattisgarh): با ۲.۵۳ میلیون تن ظرفیت جدید، شامل ۱.۳۰ میلیون تن بر پایه BOF و ۱.۲۳ میلیون تن بر پایه IF، در رتبه سوم قرار گرفت.
• بنگال غربی (West Bengal): نیز مجوز توسعه ۱.۲۶ میلیون تن ظرفیت تولید را دریافت کرد که ۱.۰۶ میلیون تن آن مربوط به واحدهای کوره القایی است.

باقی ظرفیت‌های تأییدشده میان ایالت‌های تامیل‌نادو، دامان و دیو، اوتاراکند، ماهاراشترا، بیهار و پودوچری توزیع شده است.

کوره‌های القایی بیشترین سهم را از پروژه‌های جدید دارند

ترکیب فناوری پروژه‌های جدید نشان می‌دهد توسعه فولادسازی ثانویه همچنان در اولویت سرمایه‌گذاری‌ها قرار دارد.از مجموع ظرفیت‌های تأییدشده:کوره‌های القایی (IF): با ۶.۳ میلیون تن، معادل ۵۴ درصد کل ظرفیت‌ها، بیشترین سهم را دارند.کوره‌های اکسیژنی پایه (BOF): با ۴.۷ میلیون تن، ۴۰ درصد از ظرفیت‌ها را به خود اختصاص داده‌اند.کوره‌های قوس الکتریکی (EAF): نیز با ۶۴۰ هزار تن، تنها ۶ درصد از پروژه‌های جدید را شامل می‌شوند.

این آمار نشان‌دهنده تمرکز سرمایه‌گذاری‌ها بر توسعه واحدهای فولادسازی ثانویه و استفاده گسترده از کوره‌های القایی در هند است.

بررسی مجوزهای صادرشده نشان می‌دهد چرخه جدید سرمایه‌گذاری در صنعت فولاد هند به‌طور عمده بر پاسخگویی به نیازهای بخش ساخت‌وساز متمرکز شده است.تمام ظرفیت نورد تأییدشده در سه‌ماهه نخست سال مالی ۲۰۲۷، معادل ۶.۱ میلیون تن، به محصولات فولادی طویل اختصاص دارد. در مقابل، هیچ مجوزی برای احداث ظرفیت تولید محصولات تخت، از جمله کویل نورد گرم (HRC) یا ورق فولادی، صادر نشده است.

این در حالی است که در سال مالی ۲۰۲۶، محصولات تخت سهم قابل‌توجهی از طرح‌های توسعه را به خود اختصاص داده بودند؛ به‌طوری که ظرفیت تأییدشده این بخش ۱۶.۲۱ میلیون تن بود، در حالی که ظرفیت محصولات طویل به ۲۲.۴۱ میلیون تن می‌رسید.

هند همچنان پیشران توسعه فولاد جهان

بر اساس گزارش پیشین GMK Center، هند اکنون بیش از ۶۰ درصد ظرفیت جدید تولید فولاد مبتنی بر کوره بلند در جهان را در اختیار دارد. همچنین ۹۳ درصد ظرفیت جدید تولید چدن این کشور بر پایه فناوری کوره بلند طراحی شده است.

با این حال، تحلیلگران معتقدند تنها ۵ درصد از ظرفیت‌های جدید برنامه‌ریزی‌شده کوره بلند تاکنون وارد مرحله اجرایی شده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد هنوز فرصت قابل‌توجهی برای بازنگری در برنامه‌های سرمایه‌گذاری و حرکت به سمت فناوری‌های کم‌کربن و با مصرف کمتر زغال‌سنگ وجود دارد.