هوش مصنوعی، مسیر اکتشاف معدنی ایران را متحول می‌کند
به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه»، در شرایط فعلی، اکتشاف دیگر نمی‌تواند صرفاً بر روش‌های سنتی، مطالعات پراکنده زمین‌شناسی و حفاری‌های پرهزینه متکی باشد. در شرایطی که بخش قابل‌توجهی از ذخایر سطحی و کم‌عمق شناسایی شده و دسترسی به ذخایر عمیق‌تر، مستلزم سرمایه‌گذاری بیشتر و پذیرش ریسک بالاتری است، به کارگیری فناوری‌های نوین، سنجش‌ازدور، پردازش داده‌های زمین‌شناسی و به ویژه هوش مصنوعی می‌تواند رویکرد‌های موجود در حوزه اکتشاف ایران را متحول کند.
هوش مصنوعی (AI) با قابلیت پردازش و تحلیل حجم گسترده‌ای از داده‌های ژئوفیزیکی، ژئوشیمیایی، تصاویر ماهواره‌ای و اطلاعات حاصل از عملیات حفاری، این امکان را فراهم می‌کند که الگو‌ها و نشانه‌های زمین‌شناسی با دقت بیشتری شناسایی شوند؛ الگو‌هایی که ممکن است در فرآیند‌های سنتی اکتشاف از دید کارشناسان پنهان بمانند.
از منظر اقتصادی نیز ورود فناوری‌های نوین به فرآیند اکتشاف می‌تواند به کاهش هزینه و ریسک سرمایه‌گذاری منجر شود؛ چراکه پیش از ورود به مراحل پرهزینه حفاری، محدوده‌های دارای پتانسیل بالاتر شناسایی، ارزیابی و اولویت‌بندی می‌شوند. این مساله برای ایران اهمیت دوچندانی دارد؛ چراکه شناسایی و توسعه ذخایر جدید سنگ آهن، مس، طلا و سایر مواد معدنی استراتژیک، یکی از پیش‌نیاز‌های حفظ ظرفیت تولید و تداوم فعالیت صنایع معدنی و فلزی کشور در سال‌های آینده به شمار می‌رود.
هوش مصنوعی؛ ابزار کاهش هزینه اکتشاف
«اردشیر سعدمحمدی» مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری توسعه معادن و فلزات (ومعادن)، در حاشیه چهارمین کنفرانس تخصصی اکتشاف ذخایر معدنی که روز سه‌شنبه ۱۷ شهریورماه ۱۴۰۵ با موضوع «اکتشاف ذخایر پنهان و فناوری‌های نوین حفاری» برگزار شد، اظهار داشت: هوش مصنوعی (AI) تلفیق داده‌ها بر اساس تکنیک‌های جدید است و از این رو می‌توان از آن با هدف کاهش هزینه‌ها، افزایش دقت و ایجاد شرایط اقتصادی بهتر در حوزه اکتشافات استفاده کرد.
وی با تأکید بر این که هوش مصنوعی واقعیتی انکارناپذیر است که امروز در سراسر جهان با آن مواجه هستیم، افزود: بررسی آمار حاصل از استفاده از تکنولوژی‌های جدید و فناوری‌های نوین در حداقل ۱۰ معدن جهان از سال ۲۰۰۰ به بعد، حاکی از آن است که این رویکرد نتایج مثبتی به همراه داشته است.
سعدمحمدی ادامه داد: مقایسه قیمت تمام‌شده اکتشاف مدرن با روش‌های سنتی نیز نشان می‌دهد که استفاده از تکنیک‌های جدید، از نظر حرفه‌ای، علمی و اقتصادی، مقرون‌به‌صرفه‌تر از تکنیک‌های قدیمی است.
