فولاد غدیر نی‌ریز درخشید؛ ۹۹.۳۵ درصد شمش تولیدی منطبق با استاندارد بود
به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه»، مهم‌ترین عدد در این میان، ۹۹.۳۵ درصد تولید محصول منطبق است، یعنی از هر ۱۰۰ تن شمش تولیدشده، حدود ۹۹.۳۵ تن مطابق استانداردهای کیفی و نیاز مشتری بوده است. به بیان دیگر، سهم محصول غیرمنطبق به حدود ۰.۶۵ درصد محدود شده است. همین فاصله کوچک، در مقیاس تولید صنعتی، اهمیت زیادی دارد، زیرا حتی چند دهم درصد کاهش در محصول نامنطبق می تواند به معنای کاهش ضایعات، کاهش دوباره کاری، کاهش هزینه های کنترل و افزایش قابلیت اتکای تولید باشد. گزارش منتشرشده درباره این رکورد نیز تأکید می کند که این میزان انطباق حاصل پایش مستمر فرآیندها، کنترل شاخص های تولید و فعالیت واحد کنترل کیفیت و آزمایشگاه‌هاست.
اما اهمیت عدد ۹۹.۳۵ درصد زمانی روشن تر می شود که آن را در کنار سایر عملکردهای غدیر نی ریز قرار دهیم. این شرکت در دو ماه نخست سال ۱۴۰۵، رشد ۱۰۲.۵۸ درصدی تولید شمش را ثبت کرد و در اردیبهشت ماه نیز ۶۲ هزار و ۱۸۳ تن شمش تولید کرد. در همین ماه رکورد ۴۴۹ ذوب به ثبت رسید و تعداد ذوب در یک سکوئنس نیز به ۱۶ ذوب افزایش یافت.
این اعداد از یک منظر اهمیت ویژه ای دارند،افزایش تولید در صورتی ارزشمند است که به افت کیفیت منجر نشود. یکی از چالش های همیشگی صنعت فولاد همین نقطه است، افزایش سرعت و حجم تولید می تواند فشار بیشتری بر تجهیزات، مواد اولیه و فرآیندهای کنترل وارد کند. بنابراین، ثبت رشد تولید همزمان با حفظ نرخ بالای محصول منطبق، نشان می دهد غدیر نی ریز تلاش کرده است میان کمیت، بهره وری و کیفیت تعادل ایجاد کند.
شاخص دیگری که باید در ارزیابی کیفیت تولید مورد توجه قرار گیرد، عملکرد واحد احیای مستقیم است. آهن اسفنجی باکیفیت، خوراک مناسب تری برای فولادسازی فراهم می کند و کیفیت آن به طور مستقیم بر پایداری فرآیند فولادسازی و مشخصات محصول نهایی اثر می گذارد. پیش تر نیز درباره غدیر نی ریز گزارش شده بود که کیفیت بالای آهن اسفنجی این شرکت موجب شده تقاضا برای محصول آن افزایش پیدا کند و حتی در معاملات بورس کالا، محصول شرکت در مقاطعی با قیمت بالاتر از میانگین موزون معامله شود. این اتفاق را می توان یک سیگنال بازار از اعتماد به کیفیت محصول دانست، هرچند قیمت به تنهایی معیار قطعی کیفیت نیست.
از سوی دیگر، کیفیت را نمی توان از بهره وری جدا کرد. غدیر نی ریز در نیمه نخست سال مالی ۱۴۰۴-۱۴۰۵، مصرف گاز خود را از حدود ۲۹۶.۴ نرمال مترمکعب به ۲۷۴ نرمال مترمکعب کاهش داده که معادل کاهش حدود ۷.۶ درصدی است. همچنین مصرف گاز شرکت حدود ۱۲ درصد پایین تر از استاندارد کشوری گزارش شده است.
این کاهش مصرف انرژی در کنار کیفیت اهمیت دارد، زیرا تولید فولاد با کیفیت بالا تنها با افزایش مصرف منابع امکان‌پذیر نیست. واحدی که بتواند با مصرف کمتر انرژی، تولید پایدار و محصول منطبق بیشتری داشته باشد، در عمل در حال افزایش بهره وری واقعی تولید است.
حتی عملکرد شرکت در شرایط محدودیت انرژی نیز این تصویر را تکمیل می کند. در مردادماه ۱۴۰۵، با وجود محدودیت ۸۵ درصدی برق و قطعی های مکرر، غدیر نی ریز توانست حدود ۴۵ هزار تن شمش تولید کند. چنین عملکردی البته به معنای بی اثر بودن محدودیت انرژی نیست، اما نشان می دهد مدیریت فرآیند و بهره برداری می تواند بخشی از آثار این محدودیت ها را کنترل کند.
بنابراین شاید مهم ترین پیام آمارهای جدید غدیر نی ریز این باشد که کیفیت در این مجموعه در حال تبدیل شدن از یک شعار سازمانی به یک شاخص قابل اندازه گیری است. نرخ ۹۹.۳۵ درصدی محصول منطبق، در کنار رشد تولید ۱۰۲.۵۸ درصدی، تولید ۶۲ هزار و ۱۸۳ تن شمش در یک ماه، ثبت ۴۴۹ ذوب، کاهش ۷.۶ درصدی مصرف گاز و مصرف حدود ۱۲ درصد پایین‌تر از استاندارد، تصویری از یک رویکرد سیستمی ارائه می دهد.
در نهایت، مزیت اصلی این مسیر برای غدیر نی ریز فقط تولید شمش بیشتر نیست، بلکه تولید محصولی است که با ضایعات کمتر، مصرف بهینه تر منابع و انطباق بالاتر با نیاز مشتری وارد بازار شود. اگر شرکت بتواند نرخ ۹۹.۳۵ درصدی انطباق را در دوره های طولانی حفظ و حتی بهبود دهد، این شاخص می تواند به یکی از مهم ترین مؤلفه های مزیت رقابتی آن در بازار فولاد تبدیل شود؛ بازاری که در آن دیگر تنها «چقدر تولید کردن» تعیین کننده نیست، بلکه «با چه کیفیت و هزینه ای تولید کردن» اهمیت فزاینده ای پیدا کرده است.
