بازگشت قدرتمند زغالسنگ به تولید برق آسیا
با افزایش قیمت الانجی و اختلال در عرضه گاز به دنبال بسته شدن تنگه هرمز، بسیاری از کشورهای آسیایی برای تامین برق به استفاده گستردهتر از زغالسنگ روی آوردهاند.
به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه» زغالسنگ بار دیگر به یکی از منابع اصلی تولید برق در آسیا تبدیل شده است؛ موضوعی که در پی کمبود عرضه گاز طبیعی مایع (الانجی) و افزایش شدید قیمت آن، در بسیاری از اقتصادهای این منطقه شتاب گرفته است. کشورها در تلاش هستند تا پیامدهای ناشی از تجاوز آمریکایی صهیونی به ایران و اختلال در بازار انرژی را مدیریت کنند.
زغالسنگ همچنان نقش کلیدی در تامین برق بسیاری از اقتصادهای آسیایی دارد؛ اقتصادهایی که بخش قابل توجهی از تولید برق خود را به این سوخت وابسته کردهاند. در شرایطی که عرضه گاز طبیعی به دلیل بسته شدن تنگه هرمز تحت فشار قرار گرفته و قیمتهای الانجی به سطوح بسیار بالایی رسیده است، بسیاری از خریداران آسیایی توان تامین این سوخت را ندارند و به همین دلیل استفاده از زغالسنگ را افزایش دادهاند.
در این میان، اقتصادهای توسعهیافتهای مانند ژاپن و کره جنوبی مصرف زغالسنگ در نیروگاهها را افزایش دادهاند. همزمان کشورهای در حال توسعه از جمله چین، هند، بنگلادش و بسیاری از کشورهای جنوب شرقی آسیا نیز به دلیل کمبود و افزایش قیمت گاز، بیش از گذشته به زغالسنگ متکی شدهاند.
آنتونی کنوتسون، رئیس جهانی زغالسنگ در شرکت وود مکنزی، در گفتوگو با روزنامه فایننشال تایمز اظهار کرد: کشورهای آسیایی برای جبران افزایش قیمت گاز و کاهش ریسک عرضه، تولید برق از زغالسنگ را افزایش دادهاند.
با این حال، زغالسنگ نمیتواند به طور کامل جایگزین عرضه گاز از دست رفته شود، اما میتواند بهعنوان یک سپر محافظ عمل کند و به اقتصادهای آسیایی کمک کند تا از بزرگترین اختلال عرضه در بازارهای انرژی عبور کنند.
در حال حاضر چین، هند، کره جنوبی، ژاپن و کشورهای جنوب و جنوب شرقی آسیا از ذخایر زغالسنگی استفاده میکنند که طی سالهای اخیر ایجاد کردهاند. در این کشورها، تاکید بر تنوعبخشی و امنیت انرژی بیش از اهداف کاهش انتشار گازهای گلخانهای مورد توجه قرار گرفته است. این رویکرد در شرایطی اتخاذ شده که قیمتهای نقدی الانجی در آسیا ۷۰ درصد افزایش یافته و به بالاترین سطح خود در سه سال گذشته رسیده است؛ قیمتی که بسیاری از کشورهای آسیا و اقیانوسیه توان پرداخت آن را ندارند.
تحلیلگران شرکت وود مکنزی در هفته نخست جنگ اعلام کردند که کاهش فعلی عرضه گاز، بهویژه با اختلال در صادرات الانجی قطر، میتواند تا حدی با افزایش مصرف زغالسنگ جبران شود. بر این اساس، زغالسنگ میتواند سهم بیشتری از بازار تولید برق را در کشورهایی مانند ژاپن، کره جنوبی، چین، هند و کشورهای جنوب شرقی آسیا به دست آورد.
افزون بر این، افزایش سهم انرژیهای تجدیدپذیر و تمرکز بیشتر بر تولید گاز داخلی نیز میتواند بخشی از آثار کمبود عرضه گاز از خاورمیانه را کاهش دهد، اما طبق گزارش وود مکنزی این گزینهها راهحلهای فوری محسوب نمیشوند.
بر اساس گزارش اویل پرایس، در شرایط فعلی زغالسنگ همچنان سریعترین گزینه برای جایگزینی گاز در تولید برق است. اگرچه قیمت زغالسنگ از زمان آغاز جنگ ۱۷ درصد افزایش یافته، اما این رشد در مقایسه با جهش ۷۰ درصدی قیمتهای نقدی الانجی در آسیا بسیار کمتر بوده است.
