غول های فولادسازی اروپا (آرسلورمیتال و تیسنکروپ) راهاندازی کارخانه های هیدروژن محور خود را به دلیل نوسان قیمت انرژی و عدم توجیه اقتصادی به تعویق انداختهاند.
به گزارش پایگاه خبری معدن نامه، با این حال، کارشناسان معتقدند که نقش هیدروژن در کربن زدایی صنایع سنگین مانند فولاد و کشتیرانی غیرقابل انکار است. به گزارش بیگ مینت، جالب اینجاست که هند، برخلاف اروپا، شاهد کاهش چشمگیر قیمت انرژی های تجدیدپذیر در دهه اخیر بوده که پتانسیل تولید هیدروژن سبز را در این کشور افزایش داده است.
بیشتر هیدروژن جهان (۹۶٪) هنوز از سوخت های فسیلی تولید میشود که آلایندگی بالایی دارد. حتی با جذب کامل کربن، هیدروژن “آبی” هنوز انتشار گازهای گلخانهای قابل توجهی دارد. برای کربنزدایی واقعی، تولید هیدروژن از طریق الکترولیز با برق کاملاً تجدیدپذیر ضروری است، زیرا استفاده از برق شبکه با ضریب انتشار بالا (مانند هند) میتواند آلایندگی را افزایش دهد.
هند قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ حداقل ۵ میلیون تن هیدروژن سبز تولید کند که به ۲۵۰ تراوات ساعت برق پاک نیاز دارد؛ این میزان معادل حدود ۱۴٪ کل مصرف برق این کشور در سال ۲۰۲۴ است و چالشی بزرگ محسوب میشود.
وزارت فولاد هند تخمین میزند که جایگزینی ۶۵٪ گاز طبیعی با هیدروژن سبز در تولید فولاد، هزینه را ۵.۵٪ افزایش میدهد. هزینه سربهسر هیدروژن برای صنعت فولاد بالا است و تنها در صورتی پذیرش گسترده خواهد شد که قیمت آن به کمتر از ۱ دلار به ازای هر کیلوگرم کاهش یابد.
ایفنا
منبع خبر «جواهری آریا» است و معدن نامه در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر میدانید، خواهشمند است کد ( 102493 ) را همراه با ذکر موضوع به شماره 00989121302339 پیامک بفرمایید.با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه معدن نامه مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.