سهم صنعت از مصرف فولاد چین به ۵۲ درصد رسید؛ صنعت، ناجی بازار فولاد چین شد

به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه»،  بخش تولید و صنایع کارخانه‌ای چین همچنان به‌عنوان مهم‌ترین محرک رشد تقاضای داخلی فولاد در این کشور شناخته می‌شود؛ رشدی که عمدتاً تحت تأثیر عملکرد قدرتمند صادراتی چین و در شرایط تداوم رکود در بخش‌های املاک و زیرساخت شکل گرفته است. بر اساس برآوردهای S&P Global Energy CERA که توسط یورومتال منتشر شده، مصرف فولاد در بخش تولید چین در سال ۲۰۲۶ میلادی ۳.۳ درصد نسبت به سال قبل افزایش خواهد یافت.

با این حال، افزایش موانع و محدودیت‌های تجاری در بازارهای جهانی و همچنین تضعیف تقاضای داخلی، می‌تواند به تهدیدی برای تداوم این روند تبدیل شود؛ چراکه رشد تولید در بخش‌های صنعتی هنوز به اندازه‌ای نیست که بتواند به‌طور کامل افت مصرف فولاد در بخش ساختمان و ساخت‌وساز را جبران کند.

پیش‌بینی مصرف ۳۴۴ میلیون تنی فولاد در صنایع تولیدی

بر اساس پیش‌بینی‌های مؤسسه تحلیلی S&P Global Energy CERA، تقاضای فولاد از سوی بخش تولید چین شامل حوزه‌هایی مانند ماشین‌سازی، صنعت خودرو، تولید لوازم خانگی، بخش انرژی و کشتی‌سازی، در سال ۲۰۲۶ به ۳۴۴ میلیون تن خواهد رسید.این رقم نشان‌دهنده رشد ۳.۳ درصدی نسبت به سال ۲۰۲۵ است؛ در حالی که مصرف فولاد در این بخش طی سال ۲۰۲۵ نیز رشد قابل‌توجه ۴.۷ درصدی نسبت به سال قبل را تجربه کرده بود.

رشد تقاضا در صنایع تولیدی در حالی ادامه دارد که بازار فولاد چین طی سال‌های اخیر تحت فشار رکود طولانی‌مدت در بخش املاک قرار گرفته است. افت ساخت‌وساز و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، تقاضای فولاد در بخش‌های سنتی مصرف‌کننده را کاهش داده و در مقابل، صنایع تولیدی و صادرات‌محور به تدریج نقش پررنگ‌تری در حفظ سطح مصرف فولاد این کشور ایفا می‌کنند.

سهم صنعت در مصرف فولاد چین از ۵۰ درصد عبور می‌کند

تحلیلگران CERA پیش‌بینی می‌کنند سهم بخش تولید از کل مصرف ساختاری فولاد چین در سال ۲۰۲۶ به ۵۲ درصد افزایش یابد؛ رقمی که در سال ۲۰۲۳ حدود ۴۶ درصد بود.این تغییر نشان‌دهنده جابه‌جایی تدریجی ساختار تقاضای فولاد در دومین اقتصاد بزرگ جهان است؛ به‌طوری که صنایع تولیدی به‌تدریج جایگاه بخش ساختمان را به‌عنوان مهم‌ترین عامل شکل‌دهنده بازار داخلی فولاد چین تقویت می‌کنند.

رشد صنایع ماشین‌سازی، خودرو، لوازم خانگی، انرژی و کشتی‌سازی، در کنار توسعه صادرات محصولات صنعتی، موجب شده است تقاضای فولاد چین بیش از گذشته به عملکرد بخش تولید وابسته شود. با این حال، تداوم این روند به وضعیت تجارت جهانی و توانایی تولیدکنندگان چینی برای حفظ بازارهای صادراتی خود نیز وابسته خواهد بود.

موانع تجاری؛ تهدیدی برای صنایع صادرات‌محور چین

اگرچه صادرات، نقش مهمی در رشد بخش تولید چین ایفا می‌کند، اما تشدید سیاست‌های حمایتی و افزایش موانع تجاری در کشورهای مختلف می‌تواند یکی از مهم‌ترین ریسک‌های پیش‌روی صنایع صادرات‌محور چین باشد.در شرایطی که تقاضای داخلی، به‌ویژه در بخش املاک و زیرساخت، همچنان ضعیف است، محدود شدن دسترسی محصولات چینی به بازارهای خارجی می‌تواند رشد صنایع تولیدی و در نتیجه مصرف فولاد در این کشور را تحت تأثیر قرار دهد.

به بیان دیگر، افزایش تولید صنعتی هنوز نتوانسته افت تقاضای ناشی از رکود ساخت‌وساز را به‌طور کامل جبران کند و وابستگی بیشتر بخش تولید به بازارهای صادراتی، اقتصاد و صنعت فولاد چین را در برابر تغییرات سیاست‌های تجاری جهانی آسیب‌پذیرتر کرده است.

پکن به دنبال مهار مازاد ظرفیت صنایع سنگین

چین هم‌زمان با تلاش برای تقویت بخش‌های صنعتی، برنامه‌هایی را برای مقابله با مازاد ظرفیت تولید در صنایع سنگین دنبال می‌کند. بر این اساس، دولت چین قصد دارد اقداماتی برای کنترل ظرفیت مازاد در صنایع فولاد، پالایش نفت و سایر صنایع سنگین به اجرا بگذارد.کمیسیون ملی توسعه و اصلاحات چین نیز از اعمال کنترل بر ظرفیت تولید در بخش‌های ذوب مس، تولید آلومینا و صنایع شیمیایی مبتنی بر زغال‌سنگ خبر داده است؛ هرچند تاکنون برنامه مشخصی برای کاهش مستقیم ظرفیت تولید در این صنایع اعلام نشده است.

تمرکز پکن بر کنترل ظرفیت‌های مازاد، نشان‌دهنده تلاش سیاست‌گذاران برای جلوگیری از تشدید رقابت قیمتی، کاهش سودآوری صنایع و افزایش عرضه مازاد در بازار داخلی است؛ موضوعی که به‌ویژه در صنعت فولاد و دیگر صنایع پایه چین اهمیت زیادی دارد.

هم‌زمانی کنترل ظرفیت و اهداف کربن‌زدایی

برنامه پنج‌ساله فعلی چین همچنین هدف کاهش ۳.۸ درصدی انتشار کربن به ازای هر واحد تولید ناخالص داخلی در سال جاری را تعیین کرده است. این کشور در کنار اصلاح ساختار صنایع سنگین و کنترل ظرفیت‌های مازاد، برنامه‌های خود برای توسعه انرژی‌های پاک را نیز دنبال می‌کند. بر اساس این برنامه، چین طی پنج سال آینده یک نظام اجباری حداقل سهمیه مصرف انرژی‌های تجدیدپذیر را اجرایی خواهد کرد. این سیاست می‌تواند به تغییر تدریجی ترکیب انرژی صنایع انرژی‌بر، از جمله فولاد، کمک کند.

مجموعه این سیاست‌ها نشان می‌دهد بازار فولاد چین در سال‌های آینده بیش از گذشته تحت تأثیر دو روند هم‌زمان قرار خواهد گرفت: از یک‌سو تغییر ساختار تقاضا از بخش ساخت‌وساز به صنایع تولیدی و صادرات‌محور و از سوی دیگر، تلاش دولت برای کنترل مازاد ظرفیت و تسریع روند کربن‌زدایی در صنایع سنگین. در چنین شرایطی، رشد ۳.۳ درصدی تقاضای فولاد در بخش تولید طی سال ۲۰۲۶ می‌تواند بخشی از فشار ناشی از رکود ساختمان را جبران کند، اما پایداری این روند همچنان به وضعیت صادرات، سیاست‌های تجاری جهانی و چشم‌انداز تقاضای داخلی چین وابسته خواهد بود.