تأثیر بستهشدن تنگه هرمز بر بازار انرژی آسیا؛ افزایش موقت مصرف زغالسنگ
گزارش تارنمای فورچون نشان میدهد که اختلال اخیر در تنگه هرمز شوک قابلتوجهی به بازار انرژی آسیا وارد کرده و برخی کشورها را به استفاده بیشتر از زغالسنگ بهعنوان راهکار موقت سوق داده است، هرچند مسیر بلندمدت منطقه همچنان به سمت انرژیهای پاک و هستهای است.
به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه» تارنمای مجله فورچون گزارش داد که بستهشدن تنگه هرمز طی حدود دو ماه گذشته، فشار شدیدی بر بازار انرژی آسیا وارد کرده است. طبق آمار این رسانه، سال گذشته نزدیک به ۹۰ درصد نفت و گاز عبوری از این تنگه به مقصد کشورهای آسیایی ارسال شده و اختلال در مسیر عبور نفتکشها باعث بروز محدودیت در عرضه و افزایش قیمتها شده است.
در پی این وضعیت، کشورهایی مانند فیلیپین، ژاپن، تایلند و کره جنوبی برای حفظ پایداری شبکه برق در شرایط نوسان بازار نفت و گاز، بهطور موقت مصرف زغالسنگ را افزایش دادهاند. همچنین برخی صادرکنندگان از جمله اندونزی در حال تقویت ذخایر زغالسنگ خود با هدف مدیریت بازار هستند.
به نوشته فورچون، این روند میتواند در ظاهر عقبگردی برای منطقهای باشد که پیشتر نیز در تحقق اهداف کاهش انتشار کربن با دشواری روبهرو بوده است، اما تأکید میکند که افزایش سهم زغالسنگ موقتی بوده و آینده انرژی آسیا بیش از گذشته به سمت انرژی هستهای حرکت میکند.
وابستگی ساختاری آسیا به سوختهای فسیلی در بخشهای تولید و انتقال برق و همچنین الگوهای تأمین مالی، موجب شده تغییر ترکیب سبد انرژی فرایندی زمانبر باشد. با این حال، دولتهای منطقه وابستگی بیشازحد به سوختهای فسیلی را یک آسیبپذیری راهبردی تلقی کرده و بر ضرورت تنوعبخشی منابع انرژی تأکید دارند.
بر اساس این گزارش، انرژیهای تجدیدپذیر مانند خورشیدی و بادی همچنان مورد توجه خواهند بود، اما به تنهایی قادر نیستند نقش تولید پایه را که امروز برعهده سوختهای فسیلی است، جایگزین کنند؛ در حالیکه نیروگاههای هستهای میتوانند چنین نقشی را ایفا کنند.
فورچون میافزاید که سیاستگذاران انرژی در آسیا، فناوری هستهای را بهعنوان گزینهای قابل اتکا، کمکربن و مستقل از واردات سوختهای فسیلی ارزیابی میکنند و تحولات اخیر ضرورت توسعه آن را پررنگتر کرده است.
در عین حال، توسعه انرژی هستهای با چالشهایی مانند هزینههای اولیه بالا، زمانبر بودن پروژهها، محدودیتهای فنی و نیاز به استانداردهای ایمنی همراه است. از این رو، اجرای چنین برنامههایی نیازمند اراده و ثبات سیاستی است.
این گزارش تأکید میکند که برای پیشبرد گذار به انرژی پاک، دولتها باید راهبردی چندلایه شامل تقویت همکاریهای منطقهای، سرمایهگذاری در نوسازی شبکه برق، تدوین سیاستهای پایدار برای جذب سرمایهگذاری بلندمدت و گسترش تجارت برق فرامرزی از طریق طرحهایی مانند شبکه برق آسهآن را دنبال کنند.
در پایان، فورچون با وجود افزایش کوتاهمدت مصرف زغالسنگ، پیشبینی میکند که مسیر گذار بلندمدت آسیای شرقی به انرژی پاک پایدار خواهد ماند و انرژی هستهای نقش مهمتری در آینده سبد انرژی این منطقه ایفا میکند.
