به گزارش پایگاه خبری معدن نامه، بدون تردید بخش قابل توجهی از آنچه که امروز در گهرزمین اتفاق افتاده مرهون مدیریت سردار پوریانی می باشد که طی ۷ سال حضورش در راس این شرکت به عنوان میراثی ماندگار از او به یادگار مانده،اما پس از پایان مدیریت او و طی یک دوره نسبتا کم تحرک به لحاظ توسعه ای، گهرزمین با حضور محیاپور توانسته جهشی عظیم و بی سابقه را در طرح های توسعه ای خود تجربه نماید که شاید کمتر کسی تصور آنرا داشت.
پیشرفت قریب به ۸۰ درصد در پروژه احداث ۲ واحد مگامدول احیا مستقیم با ظرفیت ۳/۴ میلیون تن،آغاز پروژه ساخت کارخانه ذوب و ریخته‌گری با ظرفیت تولید ۳ میلیون تن اسلب و نورد گرم با همین ظرفیت،راه اندازی یک واحد فولاد سازی در سیرجان همچنین خرید و احیا کارخانه‌ی تعطیل شده‌ی فولاد مشیز که بهره برداری از آنها اشتغالزایی چشمگیری را در منطقه به دنبال خواهد داشت،در کنار اقدامات جدی برای تسریع در بهره برداری از ذخایر عظیم طلا و مس در مناطق جبالبارز و سایر اکتشافات که مجموعا بالغ بر ۲ میلیارد تن برآورد می شود نشان از وقوع یک انقلاب صنعتی و معدنی در این شرکت بزرگ دارد که حالا با مدیریت محیاپور به نگین معدنی ایران تبدیل شده.
سرمایه گذاری گهرزمین در حوزه تولید برق در دو نیروگاه ۵۵۰ مگاواتی در بردسیر و ۵۰ مگاواتی در سیرجان،پروژه احداث کارخانه بازیابی آب از باطله خطوط کنسانتره و اجرای سیستم‌های غبارگیر در نواحی خردایش و گندله‌سازی و نیز احداث کارخانه شیرین‌‌سازی شورابه معدن برای اولین بار در کشور نیز حاکی از توجه گهرزمین به ۲ حوزه مهم انرژی و محیط زیست می باشد.
با این همه هر چند سرمایه گذاری های کلان گهرزمین در سایر نقاط کشور در دوره مدیریتی محیاپور این شرکت را در قامت یک برند توسعه محور،مطرح و شأنیتی ملی به آن بخشیده اما در عین حال از انجام مسئولیت های اجتماعی در سیرجان نیز غافل نشده کما اینکه حمایت ۲۰ میلیارد تومانی این شرکت برای احداث دانشکده علوم پزشکی،مشارکت ۲۰ میلیارد تومانی در ساخت باغ ایرانی،تقبل بازسازی بادگیر چپقی،راه اندازی باشگاه ورزشی و تیم داری در لیگ برتر فوتسال،جذب ۱۰۰ نفر از خانواده زندانیان سیرجان در واحد فولادسازی، مشارکت ۱۵ درصدی در ساخت گهر پارک و تصویب بیش از ۱۰۰ میلیارد تومان از بودجه این شرکت به حوزه مسئولیت های اجتماعی تنها گوشه ای از خدماتیست که در این بخش مورد توجه قرار گرفته است.
