تورم تولیدکننده در بخش معدن رکورد زد؛
صنایع معدنی زیر فشار هزینهها
تورم تولیدکننده در بخش معدن در پاییز ۱۴۰۴ رکورد زد و به ۱۶.۷ درصد رسید و فشار هزینهای بر تولیدکنندگان و صنایع معدنی شدیدتر شد.
به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه»، مرکز آمار ایران گزارش تازهای از شاخص قیمت تولیدکننده بخش معدن در پاییز ۱۴۰۴ منتشر کرد که افزایش قابل توجه قیمتها را در این بخش نشان میدهد و هشدار جدی برای فعالان و صنایع وابسته محسوب میشود.
بر اساس این گزارش، شاخص قیمت تولیدکننده در بخش معدن در فصل پاییز ۱۴۰۴ به ۳۳۶.۳ واحد رسید که نسبت به تابستان همان سال، رشد ۱۶.۷ درصدی داشته است. این رقم علاوه بر تأیید روند صعودی قیمتها در کوتاهمدت، نشان میدهد فشار هزینهای بر تولیدکنندگان محصولات معدنی بهطور چشمگیری افزایش یافته است.
تورم فصلی: افزایش چشمگیر نسبت به تابستان
در فصل پاییز تورم فصلی شاخص قیمت تولیدکننده بخش معدن ۱۶.۷ درصد ثبت شد، رقمی که نسبت به تابستان (۷.۱ درصد) نزدیک به ۱۰ واحد درصد رشد کرده است. این بدان معناست که میانگین قیمت دریافتی تولیدکنندگان محصولات معدنی برای عرضه داخلی بهطور قابل توجهی بالاتر رفته است.
از نظر گروههای معدنی، بیشترین افزایش فصلی با ۱۸.۵ درصد مربوط به «کانههای فلزی» بود و گروه «سایر معادن» کمترین رشد را با ۴.۰ درصد تجربه کرد.
تورم نقطهبهنقطه: افزایش بیش از ۵۰ درصدی
شاخص قیمت تولیدکننده بخش معدن نسبت به پاییز سال گذشته، ۵۱.۸ درصد رشد داشت که نشاندهنده افزایش شدید قیمتها نسبت به سال قبل است. این میزان نسبت به فصل مشابه سال گذشته (۳۵.۱ درصد)، افزایش ۱۶.۷ واحد درصدی را ثبت کرده است.
در این میان گروه «زغالسنگ» بیشترین تورم نقطهبهنقطه را با ۶۴.۳ درصد و گروه «سایر معادن» کمترین رشد را با ۳۵.۲ درصد تجربه کردند.
تورم سالانه: فشار هزینهای ادامه دارد
در چهار فصل منتهی به پاییز ۱۴۰۴، تورم سالانه شاخص قیمت تولیدکننده بخش معدن به ۳۹.۹ درصد رسید که نسبت به فصل قبل (۳۳.۵ درصد)، ۶.۴ واحد درصد افزایش داشته است. این نشان میدهد که متوسط قیمتهای دریافتشده توسط تولیدکنندگان معدنی طی یک سال گذشته نیز با رشد قابل توجهی همراه بوده است.
گروه «زغالسنگ» با تورم سالانه ۵۳.۷ درصد، بالاترین و گروه «سایر معادن» با ۳۵.۰ درصد، پایینترین نرخ رشد را ثبت کردهاند.
این روند افزایشی در تورم تولیدکننده، علاوه بر تأثیر مستقیم بر هزینه تولید، میتواند زنگ خطری برای صنایع پاییندستی معدنی باشد و فعالان اقتصادی را به بازبینی استراتژیهای خود و مدیریت بهتر هزینهها و قیمتگذاری محصولات وا دارد.
