به گزارش پایگاه خبری معدن‌نامه به نقل از سنا، اکثر پیش بینی ها بر این مبنا است که دوره پساکرونا عرضه و تقاضا در فولاد افزایش می یابد اما طبق بررسی ها، روند رکود و کاهش قیمت ها برای این صنعت دور از انتظار نیست اما نکته اساسی آن است که با وجود دو روش کوره بلند و الکتریکی برای تولید فولاد، کشور ما از جمله کشورهایی است که به دلیل دریافت گاز و برق ارزان به سراغ کوره های الکتریکی رفته و ۸۰ درصد فولاد را از طریق کوره های الکتریکی تولید می کند.
سال گذشته یکی از سال های سخت برای تمامی کشورهای جهان، محسوب می شود چرا که وجود ویروس کرونا باعث شد همه کشورها برای کنترل و یا از بین بردن آن دست به مبارزه زده و هزینه های جانی و اقتصادی بسیاری را برای این موضوع پرداخت کنند.
در سال گذشته علت اصلی کاهش تولید و همچنین درآمدها در اکثر کشورهای دنیا، تلاش برای قطع زنجیره کرونا، رعایت پروتکل های بهداشتی و همچنین کاهش ساعت کاری بوده است. به طوریکه هزینه های اقتصادی و بهداشت و درمانی زیادی در این مسیر صرف شد.
صنعت فولاد هم از این امر مستثنی نبود به طوریکه فولاد در سال ۲۰۲۰، یک هزار و ۸۷۹ میلیون تن در دنیا تولید شد که نسبت به مدت مشابه سال گذشته، تنها ۹ میلیون تن افزایش داشت. (سال ۲۰۱۹ این میزان، یک میلیون و ۹۶۹ میلیون تن بوده است)
با بررسی آمار تولید فولاد در سال های گذشته شاهد افزایش حدود ۳، ۵ و ۶ درصد در این صنعت بوده ایم و متاسفانه سال گذشته به دلیل کرونا، افزایش قابل توجهی را در تولید این محصول شاهد نبودیم.
اگر ۱۰ کشور برتر تولید کننده فولاد را در نظر بگیریم، به غیر از چین، ترکیه و ایران، مابقی کشورها به صورت نزولی فولاد تولید کرده و کاهش تولید نیز داشته اند.
همانطور که می دانید؛ بزرگترین کشور تولید کننده فولاد در دنیا، چین است به طوریکه این کشور در سال گذشته با رشدی حدود ۷ درصد مواجه بوده و به میزان یک میلیون و ۶۱ هزار و ۶۵ میلیون تن، فولاد تولید کرده است.
یکی از مهمترین دلایل مهم و اصلی تولید بالای فولاد در کشور چین نسبت به سایر کشورها، کنترل ویروس کرونا بوده به طوریکه توانست به میزان بالا فولاد تولید کند و عرضه و تقاضا را افزایش دهد.
کشور هند که دومین کشور تولیدکننده فولاد است در سال گذشته ۱۰۰ میلیون تن فولاد تولید کرده که اختلاف ۹۰۰ میلیون تنی با کشور چین دارد.
با توجه به اینکه کشور چین ۵۷ درصد کل فولاد دنیا را تولید می کند، اگر بخواهیم ایران را از نظر تولید فولاد بررسی کنیم، در سال گذشته (سال میلادی) و با رعایت تمامی پروتکل های بهداشتی توسط کارخانه های کشور، شاهد تولید ۲۹ میلیون تن فولاد و رشد ۱۱ میلیون تنی نسبت به مدت مشابه سال گذشته بودیم.
شرکت فولاد مبارکه سال گذشته موفق به تولید ۹ میلیون و ۸۰۰ هزار تن فولاد شد که به عنوان بزرگترین شرکت تولید کننده داخلی در کشور از آن یاد می شود و پس از آن فولاد خوزستان با ۳ میلیون و ۴۰۰ هزار تن و سپس ذوب آهن با ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار تن به ترتیب از دیگر شرکت های تولید کننده داخلی فولاد در کشور هستند.
تولید ۵۵ میلیون تن فولاد خام، یکی از برنامه ها و چشم اندازهای کشور تا سال ۱۴۰۴ است.
کاهش ۲ درصدی تولید سنگ آهن دنیا در سال ۲۰۲۰
با نگاهی به تولید سنگ آهن در سال ۲۰۲۰ شاهد کاهش ۲ درصدی تولید این محصول در دنیا بودیم به طوریکه میزان تولید آن به ۲ هزار و ۴۰۰ میلیون تن رسید.
بزرگترین شرکت تولید کننده سنگ آهن در دنیا استرالیا است که ۳۸ درصد تولید دنیا را به خود اختصاص داده و سال گذشته رقم تولید را به ۹۰۰ میلیون تن رسانده است.
ایران در سال گذشته ۵۰ میلیون تن کنستانتره سنگ آهن و سنگ آهن های دانه بندی شده تولید کرده و شرکت گل گهر بیشترین تولید یعنی ۳۸ درصد تولید را به خود اختصاص داده است و تولید ۵۵ میلیون تن فولاد خام، یکی از برنامه ها و چشم اندازهای کشور تا سال ۱۴۰۴ است.
طبق آمار به دست آمده، ذخیره قطعی سنگ آهن ایران ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار تن است و این رقم در کل دنیا به ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تن می رسد و محاسبات نشان می دهد که اگر ایران بخواهد به تولید ۵۵ میلیون تن فولاد خام دست یابد بعد از سال ۱۴۰۴ و حدود ۱۰ سال بعد، ذخیره قطعی به اتمام رسیده و بایستی اقدام به استخراج بیشتر شود و این در حالی است که ذخیره کل دنیا حدود ۱۸۰ میلیون تن بوده و بیشترین آن به استرالیا اختصاص دارد.
گفتنی است؛ اکثر پیش بینی ها بر این مبنا است که دوره پسا کرونا عرضه و تقاضا در فولاد افزایش می یابد اما طبق بررسی ها، روند رکود و کاهش قیمت ها برای این صنعت دور از انتظار نیست اما نکته اساسی آن است که با وجود دو روش کوره بلند و الکتریکی برای تولید فولاد، کشور ما از جمله کشورهایی است که به دلیل دریافت گاز و برق ارزان به سراغ کوره های الکتریکی رفته و ۸۰ درصد فولاد را از طریق کوره های الکتریکی تولید می کند.
لازم به ذکر است، به دلیل قطع برق هزینه های بسیاری متوجه شرکت های فولادی شده اما باعث توقف فعالیت این صنعت نشده و شرکت ها به ادامه تولیدات خود همانند گذشته پرداخته و مانع تعطیلی تولید شدند.
