هشدار صنعت فولاد نسبت به کندی پیشرفت پروژههای فولاد سبز/ افزایش قیمت نفت پس از جنگ ایران نیز موتور فولاد سبز جهان را روشن نکرد
صنعت فولاد جهان در حالی مسیر دشوار گذار به تولید کمکربن را دنبال میکند که به گفته انجمن جهانی فولاد، حدود نیمی از پروژههای فولاد سبز با تأخیر مواجه شدهاند و حمایتهای دولتی نیز فاصله چشمگیری با نیاز واقعی این بخش دارد. فعالان صنعت هشدار میدهند که بدون تأمین منابع مالی گستردهتر و ایجاد تقاضای مؤثر برای محصولات کمکربن، دستیابی به اهداف کاهش انتشار گازهای گلخانهای در یکی از آلایندهترین صنایع جهان با چالشهای جدی روبهرو خواهد شد.
احسان رنجبران_ پایگاه خبری «معدن نامه»: انجمنهای صنعت فولاد در نشست سالانه خود که این هفته در سنگاپور برگزار شد، هشدار دادند که تأخیر در اجرای پروژههای فولاد سبز رو به افزایش است و حمایت دولتها نیز فاصله زیادی با میزان موردنیاز دارد که این مسئله تلاش این صنعت برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای را با خطر جدی مواجه کرده است.
بر اساس اعلام انجمن جهانی فولاد، حدود نیمی از پروژههای برنامهریزیشده فولاد سبز در جهان تاکنون با تأخیر مواجه شدهاند. این در حالی است که دولتها تنها ۲۰ میلیارد دلار از مجموع ۱.۵ تریلیون دلار سرمایه موردنیاز برای کربنزدایی این صنعت را تأمین کردهاند.
مدیران صنعت فولاد اعلام کردند روند کاهش انتشار آلایندهها بسیار کند بوده و بدون افزایش چشمگیر حمایتهای مالی دولتی یا آمادگی مشتریان برای پرداخت بهای بیشتر بابت فولاد پاکتر، این وضعیت احتمالاً ادامه خواهد یافت.
این ارزیابی بدبینانه در شرایطی مطرح میشود که پس از جنگ ایران، افزایش قیمت نفت و گاز موجب شده توجه سرمایهگذاران بار دیگر به انرژیهای تجدیدپذیر و فناوریهای پاک جلب شود.
مشتریان حاضر به پرداخت بهای بیشتر نیستند
فولاد سبز (که به فولاد با نقش کربنی کمتر گفته میشود) از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا صنعت فولاد حدود ۷ تا ۹ درصد از کل انتشار گازهای گلخانهای جهان را به خود اختصاص میدهد.
ژونگ شائولیانگ معاون دبیرکل انجمن جهانی فولاد اعلام کرد مجموعه پروژههای در دست اجرا در سطح جهان تا پایان این دهه تنها حدود ۷۰ میلیون تن فولاد سبز در سال تولید خواهد کرد که در مقایسه با پیشبینی تولید حدود دو میلیارد تن فولاد در جهان بسیار ناچیز است.
به گفته وی حدود نیمی از همین ظرفیت محدود نیز به دلیل مشکلات تأمین مالی، ضعف تقاضا یا کمبود هیدروژن سبز با تأخیر مواجه شده است. برخی تولیدکنندگان امیدوارند هیدروژن سبز بتواند جایگزین زغالسنگ متالورژیکی در کورههای بلند شود.
ژونگ در گفتوگو با رویترز اظهار کرد: با وجود تعهد فولادسازان به کاهش انتشار کربن، شدت انتشار آلایندهها در صنعت فولاد طی ۱۰ سال گذشته تقریباً بدون تغییر باقی مانده است. منظور از شدت انتشار، میزان آلایندگی به ازای هر تن فولاد تولیدی است.
معاملهگران و تولیدکنندگان فولاد حاضر در این کنفرانس نیز به رویترز گفتند که بسیاری از مشتریان همچنان تمایلی به پرداخت هزینه اضافی برای خرید فولاد پاکتر ندارند.
در همین حال سرمایهگذاری در کورههای بلند سنتی همچنان در هند و کشورهای جنوب شرق آسیا ادامه دارد. بسیاری از این واحدها عمر عملیاتی تا ۴۰ سال دارند و در نتیجه، انتشار گازهای گلخانهای را برای چند دهه آینده تثبیت میکنند.
بر اساس پیشبینیهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، ظرفیت جدید کورههای بلند برنامهریزیشده در هند و جنوب شرق آسیا طی فاصله سال ۲۰۲۴ تا امسال تقریباً معادل کل ظرفیت پروژههای فولاد سبز جهان است که ژونگ به آن اشاره کرده است.
یئو چون کوی نایبرئیس فدراسیون صنعت آهن و فولاد مالزی نیز در این نشست گفت: تولید فولاد سبز اقدام مثبتی است، اما ابتدا باید بتوانید در بازار دوام بیاورید.
وی افزود: تمرکز بر فولاد سبز همواره بیشتر بر سمت عرضه بوده است، درحالیکه اصلاح تقاضا نیز به همان اندازه اهمیت دارد. دولتها باید نقش کلیدی ایفا کنند و استفاده از فولاد سبز را در پروژههای زیرساختی مهم الزامی سازند.
