به گزارش پایگاه خبری معدن نامه، کارگران معدن زغال سنگ در صربستان بقایای یک قایق چوبی بزرگ را کشف کردند که احتمالاً توسط رومی‌ها برای تأمین مایحتاج یک شهر مجاور و مقر نظامی واقع در مرز این امپراتوری استفاده می‌شد.
باستان‌شناسان هنوز منتظر نتایج تاریخ‌گذاری رادیوکربن انجام‌شده روی الوارهای این قایق هستند، اما گمان می‌کنند قدمت این قایق احتمالا به قرن سوم یا چهارم میلادی بازمی‌گردد.
کارشناسان معتقدند: این قایق باستانی در امتداد رودخانه‌های کوچک بین رودخانه «دانوب» و شهر رومی «ویمیناسیوم» (Viminacium) که در اوایل قرن اول پس از میلاد تأسیس شد، آذوقه حمل می‌کرد.
بقایای این قایق باستانی اواخر جولای در سطح معدن زغال سنگ «درمنو» واقع در شرق بلگراد کشف شد.
بقایای چوب این قایق در لایه‌ای از گل و لای در حدود هشت‌متری زیر سطح زمین دفن شده بود. در معدن، لایه سطحی خاک با کمک یک دستگاه مکانیکی حفر می‌شود و در جریان همین روند، بقایای این قایق تاریخی کشف می‌شود.
کارگرانی که این قایق را کشف کردند، به مسؤولان باستان‌شناسی شهر اطلاع‌رسانی کردند.
مواد طبیعی همچون چوب معمولا با قرار گرفتن در معرض هوا تجزیه می‌شوند، اما تخته‌های چوبی این قایق و ماسه‌های بالای آن‌ها هنگام کشف مرطوب بود، بنابراین به نظر می‌رسد رطوبت به حفظ این قایق باستانی کمک کرده است.
زمانی که لاشه قایق از دل خاک بیرون کشیده شد، تابش نور آفتاب خطر بزرگی برای حفاظت از این اثر تاریخی بود و ممکن بود چوب‌ها را خیلی زود خشک کند، بنابراین باستان‌شناسان حین کاوش، بقایای این قایق را به آب آغشته می‌کردند.
این قایق در ابتدا در ابعادی معادل ۲۰ متر طول و ۳.۵ متر عرض ساخته شده بود.
این قایق نخستین قایق باستانی نیست که در این اطراف کشف شده است. در سال ۲۰۲۰ نیز بقایای قایق مشابهی در این منطقه کشف شد.
«ویمیناسیوم» یک سکونتگاه رومی و در عین حال یک دژ نظامی بود. این مکان یک قطب تجاری مهم در تمدن رومی محسوب می‌شد. باستان‌شناسان تخمین می‌زنند که «ویمیناسیوم» حدود ۴۵ هزار نفر جمعیت داشت، که در این صورت این شهر را یکی از بزرگترین سکونتگاه‌های «بالکان» در آن مقطع از تاریخ می‌توان در نظر گرفت.
این شهر و دژ آن در سال ۴۱۱ میلادی توسط «هون»ها نابود شد. «هون»ها همان مردمی بودند که به فرمانروایی رومی‌ها در بخش بزرگی از اروپا پایان دادند. «ویمیناسیوم» در اوایل قرن ششم میلادی توسط «ژوستینین یکم»، امپراتور بیزانس بازسازی شد، اما این‌بار در سال ۵۸۲ میلادی توسط «آوار»ها ویران شد.
ویرانه‌های «ویمیناسیوم» که در قرن نوزدهم میلادی کشف شد، امروزه یکی از مهم‌ترین محوطه‌های رومی صربستان به شمار می‌رود. البته کارشناسان تخمین می‌زنند که فقط بخش کوچکی از این شهر کشف شده است.
باستان‌شناسان با کاوش در این مکان تاکنون ده‌ها هزار اثر تاریخی از جنس طلا و نقره و چندین مقبره پرنقش و نگار، کارگاه‌های باستانی، کاخ، خیابان، میدان، دژ، گرمابه‌های رومی و یک تماشاخانه ۱۲ هزار نفری را کشف کرده‌اند.
.
.
.
.
.
