معاون تکنولوژی و توسعه شرکت فولاد هرمزگان: فولاد سبز، موضوعی نوپا که باید نگاه جدی‌تر شود
آیلین سیروس: فولاد سبز در کشور موضوعی نوپاست، البته تاکنون مباحث مطالعاتی مهمی انجام‌شده و شناخت اولیه نسبت به این موضوع در سطح کشور وجود دارد اما هنوز به‌صورت گسترده و عملیاتی در ابتدای راه است. “معاون تکنولوژی و توسعه شرکت فولاد هرمزگان” معتقد است: دنیا باید در صنعت فولاد به سمتی کاهش میزان انتشار گاز co2 حرکت کند هرچند در آینده سیاست‌های کلان در سطح جهانی ما را به این سمت خواهد برد. گفتگوی معدن نامه با “علیرضا کاظمی” ازنظر می‌گذرد.
وضعیت فولاد سبز در کشور در چه جایگاه و وضعیتی قرار دارد؟
فولاد سبز در کشور موضوعی نوپاست البته نمی‌خواهم بگویم هیچ اتفاقی در این حوزه رقم نخورده زیرا به صورت موردی یا بخشی کارهایی صورت گرفته است؛ از تولید انرژی پاک تا باقی مباحث مطالعاتی که می توان گفت شناخت اولیه نسبت به این موضوع در سطح کشور وجود دارد؛ اما به‌صورت عملیاتی و گسترده موضوع نوپایی است. روش‌هایی که قرار است برای تولید فولاد سبز به کار گرفته شود در حال حاضر هزینه‌بر محسوب شده که یکی از این روش‌ها به‌کارگیری هیدروژن است. هیدروژن، گاز گران‌قیمتی است به‌خصوص هیدروژنی که سبز باشد یعنی از الکترولیز آب به دست آید و روش‌هایی هم که برای جمع‌آوری کربن، ذخیره کردن یا استفاده مجدد از آن ( که بعضاً در کشورهای دیگر به مرحله تجاری‌سازی هم رسیده) در دنیا استفاده می‌شود در کشور ما کمتر به آن پرداخته‌شده است. ناگفته نماند که صنعت فولاد در انتشار آلایندگی نسبت به کارخانه جات یا کشورهایی که مسیرهای دیگری را می‌روند آلایندگی کمتری داشته اما همچنان این تکنولوژی‌ها نوپا بوده و در طول زمان باید شرایط فراهم شود، انرژی ارزان‌قیمت، قابلیت به‌کارگیری پیدا کند و ما هم به این سمت‌وسو حرکت کنیم. هرچند که در بلندمدت ناگزیر به دنبال کردن این مسیرها هستیم؛ مسائل آینده، سیاست‌ها، تعرفه‌هایی که برای محصولات با انتشار بالا وضع می‌شود یا کاهش تقاضا برای چنین محصولاتی، ما را به سمتی خواهد برد که این بحث را جدی‌تر گرفته و نگاه ویژه‌تری به آن شود.
مهم‌ترین چالش تولید در حوزه فولاد ازنظر شما چیست؟
مسئله مهم برای تولیدکنندگان مسئله انرژی، کمبودهای برق و گاز که در مقاطع مختلف وجود دارد؛ از طرفی تحریم‌ها که سال‌هاست سد راه شده و ما را در انتخاب تکنولوژی‌های جدید در بهینه‌سازی‌ها با محدودیت مواجه کرده است. از سوی دیگر در حال حاضر شرکت‌ها به دلیل بالا رفتن هزینه تولید که متأثر از قیمت جهانی است بسیار در سختی قرار دارند. راه‌حل ما تعالی عملیات است زیرا با افزایش بهره‌وری می‌توان بر کاهش قیمت تمام‌شده تأثیر قابل‌توجهی گذاشت و درنهایت باصرفه جویی هایی از این باب بتوانیم در دنیای رقابتی امروز حرکت کنیم. موضوع بعدی اینکه به دلیل تحریم‌ها باید دقت ویژه به توان داخل داشته و به سمت نیازها و الزامات آینده درحرکت باشیم؛ چالشی که ممکن است اکنون ما را دچار دردسر نکند اما در آینده اگر جهت‌گیری‌هایمان در راستای جهت‌گیری جهانی نباشد ممکن است چالش‌های بیشتری نسبت به امروز گریبان گیرمان شود.
سومین کنفرانس فولادسازی و ریخته‌گری مداوم که چندی پیش برگزار شد به نسبت دوره‌های گذشته چه تفاوتی داشت و ارزیابی‌تان را در این خصوص بیان کنید.
با توجه به برگزاری دو دوره قبل‌تر از این، سومین کنفرانس به نسبت دوره‌های قبل وضعیت بهتری داشت، به این‌گونه که از دوره‌های گذشته درس آموخته‌ها و یادگیری‌هایی به دست آمد و سعی بر به‌کارگیری آن‌ها داشتیم و خوشبختانه این دوره وضعیت متمایزتری را برایمان رقم زد.
درمجموع، وضعیت اجرایی اجلاس، شکل و شمایل بهتری پیدا کرد و روان‌تر انجام شد. در سومین کنفرانس فولادسازی و ریخته‌گری، آخرین دستاوردهایی که در طول زمان در حال وقوع است را به کار گرفته و هم از نقاط و کمبودهایی که در دوره‌های گذشته وجود داشت درس گرفته و آن‌ها را در این دوره لحاظ کردیم. نمایشگاه هم به لحاظ بصری، موقعیتی ، حضور و تعدد شرکت‌های حاضر در آن به نسبت دوره گذشته وضعیت به‌مراتب بهتری داشت.
