عمر ماشین آلات معدنی کرمانشاه به بیش از ۲۰ سال رسیده است
به گزارش پایگاه خبری معدن‌نامه به نقل از ایسنا، عزت الله حاصلی در گفت و گویی، فرسودگی ماشین آلات معدنی را یکی از مهمترین چالش های معادن استان دانست و گفت: عوامل متعددی طی سالیان گذشته باعث شده معادن استان نتوانند تجهیزات و ماشین آلات خود را نوسازی کنند.
وی میانگین عمر ماشین آلات معدنی استان را بیش از ۲۰ سال اعلام کرد و ادامه داد: این امر باعث شده بهره وری ماشین آلات و به تبع آن معادن به میزان قابل توجهی کاهش یابد.
دبیر خانه معدن استان کرمانشاه خاطرنشان کرد: از سوی دیگر با افزایش سن ماشین آلات و فرسوده شدن آنها، میزان سوخت مصرفی که نیاز دارند بسیار بیشتر شده و معدن داران گاهی برای تامین سوخت مورد نیاز خود دچار چالش می شوند.
حاصلی از دلایل فرسودگی ماشین آلات معدنی هم یاد کرد و افزود: قوانین دست و پاگیر باعث شده امکان واردات ماشین آلات برای معدن داران فراهم نباشد.
وی با بیان اینکه امکان واردات ماشین آلاتی که مشابه داخلی آنها وجود دارد نیز فراهم نیست، تاکید کرد: به علاوه بسیاری از معدن داران بلحاظ مالی نیز توان کافی برای نوسازی تجهیزات خود را ندارند.
دبیر خانه معدن استان کرمانشاه در نظر گرفتن تسهیلات با بهره پایین را کمک مهمی برای نوسازی ناوگان معدنی دانست و عنوان کرد: وقتی که نرخ بهره تسهیلات ۱۸ درصد و بیشتر است، گرفتن آن برای معدن داران صرفه اقتصادی ندارد، زیرا سود حاصل از درآمدهای معدنی به نسبت هزینه های سربار و جانبی بسیار پایین بوده و جوابگوی این میزان بهره بانکی نیست.
حاصلی تاکید کرد: از سوی دیگر اخیرا دستورالعملی برای واردات ماشین آلات معدنی با عمر پنج تا ۱۰ سال ابلاغ شده که حتی همین ماشین آلات هم شامل معادن کرمانشاه نمی شود.
وی با بیان اینکه بر اساس این دستورالعمل تنها معادنی که میزان استخراج سالیانه آنها بیش از صد هزار تن است امکان واردات چنین ماشین آلاتی را دارند، گفت: این در حالی است که عمده معادن ما خصوصا در حوزه قیرطبیعی که نیاز اساسی به ماشین آلات جدید دارند، میزان استخراج سالیانه ۱۵۰۰ تا پنج هزار تن را دارند و مشمول این دستورالعمل نمی شوند.
دبیر خانه معدن استان کرمانشاه معتقد است، فقط شاید تعداد معدودی از معادن سنگ لاشه استان بتوانند از این فرصت استفاده کنند.
وی خواستار اصلاح جدی این دستورالعمل شد تا امکان استفاده همه معادن از آن فراهم شود.
.
.
.
.
.
.
.
.
