رکوردشکنی «فخاس» در اوج بحران انرژی؛ فولاد خراسان چگونه دوام آورد؟

به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه»،  مجمع عمومی عادی سالانه مجتمع فولاد خراسان با بررسی عملکرد مالی و عملیاتی شرکت در سال مالی منتهی به ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ برگزار شد، مجمعی که مهم‌ترین پیام آن، توانایی این مجموعه در حفظ روند توسعه در شرایطی بود که بسیاری از صنایع کشور با مشکلات جدی زیرساختی مواجه بودند.

بر اساس گزارش ارائه شده در مجمع، فولاد خراسان در سال گذشته توانست تولید خود را ۱۳ درصد افزایش دهد و فروش شرکت نیز با رشد ۲۱ درصدی همراه شد. این رشد در شرایطی اتفاق افتاد که هزینه‌های تولید به شکل قابل توجهی افزایش یافته بود، به گونه‌ای که نرخ حامل‌های انرژی ۱۰۲ درصد رشد کرد، هزینه‌های حمل و نقل ۶۳ درصد افزایش یافت و قیمت مواد اولیه نیز بیش از ۳۰ درصد بالا رفت.

این ارقام نشان می‌دهد افزایش تولید در فولاد خراسان نتیجه شرایط بازار نبوده، بلکه حاصل بهبود فرآیند‌های عملیاتی، مدیریت هزینه‌ها و استفاده بهتر از ظرفیت‌های موجود بوده است.

یکی از مهم‌ترین نقاط قوت فولاد خراسان، توسعه متوازن زنجیره تولید است. این شرکت برخلاف واحد‌هایی که تنها در یک حلقه از زنجیره فولاد فعال هستند، از تولید گندله و آهن اسفنجی تا فولادسازی و محصولات نهایی حضور دارد، موضوعی که در شرایط نوسان بازار، مزیت مهمی محسوب می‌شود.

بر اساس گزارش مجمع، تولید شمش فولادی فولاد خراسان در سال ۱۴۰۴ با رشد ۱۳ درصدی به یک میلیون و ۲۲ هزار تن رسید. همچنین تولید آهن اسفنجی با رشد ۴ درصدی به یک میلیون و ۱۸۱ هزار تن افزایش یافت.

در بخش گندله نیز تولید با رشد ۴ درصدی به یک میلیون و ۶۷۹ هزار تن رسید و تولید محصولات نهایی با ثبت رشد یک درصدی به ۶۰۷ هزار تن رسید.

این آمار نشان می‌دهد زنجیره تولید فولاد خراسان توانسته است هماهنگ با یکدیگر حرکت کند، موضوعی که در صنعت فولاد اهمیت زیادی دارد، زیرا هرگونه اختلال در تأمین مواد اولیه یا حلقه‌های میانی می‌تواند کل فرآیند تولید را تحت تأثیر قرار دهد.

یکی از بخش‌های قابل توجه عملکرد فولاد خراسان، ثبت هشت رکورد تولیدی در سال گذشته است. این رکورد‌ها شامل دو رکورد روزانه و شش رکورد ماهانه در بخش‌های مختلف تولید بوده است.

ثبت رکورد روزانه تولید شمش در واحد ریخته گری فاز ۲ با ظرفیت ۲ هزار و ۹۱۲ تن و رکورد تولید روزانه گندله با ۸ هزار و ۶۰۰ تن، نشان دهنده افزایش آمادگی عملیاتی خطوط تولید است.

در شرایطی که محدودیت برق و گاز به یکی از اصلی‌ترین چالش‌های صنعت فولاد تبدیل شده، ثبت چنین رکورد‌هایی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، زیرا نشان می‌دهد شرکت توانسته است زمان‌های در دسترس تولید را به شکل مؤثرتری مدیریت کند.

در کنار عملکرد تولیدی، شاخص‌های مالی فولاد خراسان نیز روند مثبتی را نشان می‌دهد. درآمد‌های عملیاتی شرکت در سال ۱۴۰۴ با رشد ۲۱ درصدی از ۲۶.۷ هزار میلیارد تومان به ۳۲.۲ هزار میلیارد تومان رسید.

این رشد درآمد در شرایطی که بازار فولاد با نوسانات قیمتی و محدودیت‌های صادراتی مواجه است، اهمیت ویژه‌ای دارد. افزایش حجم تولید، مدیریت فروش و حضور فعال در بورس کالا از جمله عوامل مؤثر در این عملکرد بوده‌اند.

فولاد خراسان در سال گذشته با عرضه ۵۳۶ هزار تن میلگرد توانست رتبه نخست عرضه این محصول در بورس کالا را به دست آورد. همچنین عرضه ۳۶۸ هزار تن شمش فولادی، این شرکت را در جمع عرضه‌کنندگان مهم این محصول قرار داد.

حرکت به سمت کاهش ریسک انرژی

یکی از مهم‌ترین بخش‌های برنامه توسعه‌ای فولاد خراسان، تمرکز بر تأمین پایدار انرژی است. صنعت فولاد ایران در سال‌های اخیر بیشترین آسیب را از محدودیت برق و گاز متحمل شده و شرکت‌هایی که بتوانند بخشی از نیاز انرژی خود را مستقل کنند، مزیت رقابتی بیشتری خواهند داشت.

در همین راستا، آغاز احداث نیروگاه خورشیدی ۶۰ مگاواتی به‌عنوان گام نخست پروژه ۲۴۰ مگاواتی، اقدامی مهم برای کاهش وابستگی انرژی محسوب می‌شود.

همچنین پروژه فولاد سنگان با پیشرفت ۷۶ درصدی و پروژه زیست‌محیطی پساب نیشابور از دیگر طرح‌هایی هستند که می‌توانند در آینده ظرفیت تولید و پایداری فعالیت‌های شرکت را تقویت کنند.

عملکرد فولاد خراسان در سال ۱۴۰۴ را می‌توان نمونه‌ای از تلاش صنعت فولاد برای عبور از بحران ه‌ای ساختاری دانست. این شرکت در شرایطی که افزایش هزینه‌ها و محدودیت انرژی بسیاری از تولیدکنندگان را تحت فشار قرار داده بود، توانست با رشد تولید، افزایش فروش، ثبت رکورد‌های عملیاتی و توسعه زیرساخت ها، جایگاه خود را تثبیت کند.

با این حال، تداوم این مسیر در سال‌های آینده به چند عامل وابسته است، تأمین پایدار انرژی، تکمیل طرح‌های توسعه‌ای، کنترل هزینه‌ها و حرکت به سمت تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر.

فولاد خراسان نشان داده است که در اقتصاد صنعتی امروز، داشتن ظرفیت تولید کافی نیست، بلکه توانایی مدیریت بحران، افزایش بهره‌وری و سرمایه‌گذاری برای آینده، عامل اصلی بقای شرکت‌های بزرگ فولادی خواهد بود.