تجربه زیستن در عدم قطعیت، سرمایه مدیران صنعتی ایران
به گزارش پایگاه خبری معدن نامه، او ابتدا با بیان مثالی از مدیریت موفق در شرایط بحرانی گفت: «پروژه بزرگ سرب و روی مهدی‌آباد حدود ۴۰ سال متوقف بود، اما در دوران آقای نعمت‌زاده و آقای کرباسیان ظرف سه تا چهار سال به جریان افتاد. این نشان می‌دهد که اگر تصمیم‌گیری‌ها درست باشد، حتی پروژه‌های بزرگ و سال‌ها متوقف‌شده هم قابل احیاست.»
صفری سپس با مرور تجربه جنگ اوکراین و روسیه توضیح داد: «در روزهای نخست جنگ، تولید بسیاری از شرکت‌های بزرگ اوکراینی به‌طور کامل متوقف شد. حتی برخی از آن‌ها در مناطقی نبودند که جنگ در همان روزهای اول به آن‌جا رسیده باشد، اما فعالیتشان خوابید. به عنوان مثال برخی شرکت‌های بزرگ فولادی و یک شرکت زغال سنگ دچار توقف کامل شدند و نزدیک یک سال طول کشید تا دوباره به مدار تولید بازگردند. در مقابل، در ایران در جریان جنگ ۱۲ روزه، همه واحدهای تولیدی با حداکثر ظرفیت ادامه دادند. به‌نظر من ما سال‌هاست که در فضای عدم قطعیت فعالیت می‌کنیم و همین باعث شده مدیران ایرانی با بی‌ثباتی خو بگیرند و راه ادامه مسیر را بلد باشند.»
او در ادامه دلایل عدم قطعیت را به دو بخش داخلی و خارجی تقسیم کرد و گفت:«در داخل، تغییر مکرر مقررات یک چالش جدی است. متأسفانه امیدی به مقررات‌زدایی نیست. کاش دولتی می‌آمد که سخت‌گیرانه‌ترین قوانین را وضع می‌کرد اما تضمین می‌داد تا چهار سال کسی به آن‌ها دست نزند. نمونه روشن بی‌ثباتی همین تصمیمات وزارت نیروست؛ مثلاً ۳۱ تیرماه با هماهنگی این وزارتخانه برق آزاد با قیمتی که اعلام می‌کنند را می‌خریم و ۱ مرداد اعلام می‌شود که امکان استفاده از آن وجود ندارد. این دیگر بالاترین سطح عدم قطعیت است.»
او درباره عوامل خارجی به مواردی چون نوسانات نرخ ارز، دوره‌های تحریم و فضای پساجنگ اشاره کرد.
صفری در بخش دیگری از سخنانش تغییر فضای کسب‌وکار را یادآور شد: «امروز شرایط هم از نظر عدم قطعیت و هم از نظر سودآوری و هزینه‌ها تغییر کرده است. اما هنوز بسیاری از مدیران این تغییر را درک نکرده‌اند و در اجرا نیز خود را با آن وفق نداده‌اند.»
مدیرعامل ارفع سپس به ساختار نیروی انسانی شرکت‌ها پرداخت و گفت: «اکثر شرکت‌های ما بیش از ۳۰ درصد مازاد نیرو دارند.»
وی افزود: «ما همچنان رقابت می‌کنیم که مسئولیت اجتماعی را با همان ساختار گذشته و حتی بیشتر از قبل انجام دهیم.»
صفری ادامه داد: «متأسفانه صنعت ما درگیر طرح‌های غیراقتصادی است که به ما تکلیف می‌شود. علاوه بر انتظاراتی که از سیاست‌های حاکمیت داریم، خود مدیران هم باید شرایط امروز را بشناسند.»
او بر لزوم مدیریت مالی محتاطانه تأکید کرد و هشدار داد: «تصمیمات شوک‌آور نباید گرفته شود. نمونه آن همین ماجرای فروش گندله پس از جنگ است. قیمت گندله ۷ هزار تومان بود اما دقیقاً در اولین روزهای پس از آتش‌بس، ناگهان گفتند باید ۵ هزار تومان فروخته شود. یک ماه تمام فولادسازان برای تأمین گندله دچار بحران شدند و گندله‌سازان نیز به‌دلیل مسائل فروش با مشکل نقدینگی روبه‌رو شدند. نهایتاً دوباره قیمت به همان ۷ هزار تومان بازگشت. این تجربه نشان می‌دهد تصمیمات شوک‌آور چه آسیبی وارد می‌کند.»
صفری در پایان خاطرنشان کرد: «طرح‌های غیراقتصادی باید کنترل شوند، مدیریت مالی باید جدی گرفته شود و امیدواریم با همراهی حاکمیت، مسیر درستی برای صنعت رقم بخورد.»
