آمار خیره‌کننده کشورمان در حوزه سنگ آهن به موضوع روند رشد تولید این محصول طی سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ بازمی‌گردد. تولید سنگ آهن ایران در سال ۲۰۱۷، از ۴۰ میلیون تن به ۷۵ میلیون تن در سال ۲۰۲۲ رسیده است؛ این به معنی ۸۸ درصد افزایش در تولید سنگ آهن در ۶ سال گذشته است که در کشورهای دیگر جهان دیده نمی‌شود. این در حالی است که رشد تولید سنگ آهن استرالیا (در ۶ سال مذکور) به‌عنوان بزرگترین دارنده ذخایر قابل استخراج، صفر، در چین ۶ و در هند ۴۴ درصد بوده است. آمار رشد تولید برزیل و روسیه نیز منفی گزارش شده است.
در بخش تجارت خارجی سنگ آهن نیز ایران در سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ حدود ۰.۸ میلیارد دلار صادرات سنگ آهن داشت که در سال ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ کاهش یافت و به ترتیب به ۰.۱ و ۰.۴ میلیارد دلار رسید. نوسانات قیمتی می‌تواند یکی از مسائل تاثیرگذار بر این موضوع باشد. قیمت سنگ آهن از سال ۲۰۱۵ روند صعودی گرفت و رشد آن تا سال ۲۰۲۱ (۱۶۲ دلار به ازای هر تن) ادامه داشت؛ اما در دو سال اخیر این روند نزولی شده، به طوری که در سال ۲۰۲۳ به ۱۱۸ دلار در هر تن کاهش پیدا کرده است.
مهم‌ترین معادن سنگ آهن ایران در استان‌های خراسان رضوی، یزد و کرمان قرار دارند. همچنین در دو استان همدان و بیجار نیز معادن سنگ‌آهن مشغول به استخراج هستند. معدن گلگهر با میزان ذخیره ۱۲۰۰ میلیون تن و سنگان با ذخیره ۱۰۰۰ میلیون تن در صدر بزرگترین معادن سنگ آهن ایران قرار دارند. با توجه به میزان تولید سال ۲۰۲۱، ایران تنها تا ۳۶ سال آینده ذخیره سنگ آهن دارد.
فروش داخلی شرکت‌ها به دو روش عرضه در بورس کالا و خارج از بورس کالا است. شرکت‌های چادرملو، گلگهر و گهرزمین بیشتر کنسانتره آهن تولید می‌کنند و بیشتر گندله می‌فروشند. روند فروش و تولید سه شرکت نامبرده به شرح زیر است:
