امین صفری، معاون امور معادن و صنایع معدنی “ومعادن” مطرح کرد: اجرای پروژه «جانجا» آغازی برای توسعه در سیستان و بلوچستان
ارزیابی های صورت گرفته از وضعیت تقاضای مس در بازارهای جهانی در سالهای آتی، ورود “ومعادن“به پروژه معدن مس جانجا را کاملا توجیه میکند؛ مهمتر اینکه بهره برداری از این ذخیره معدنی در استان سیستان و بلوچستان، نقش مهمی در محرو میت زدایی و اشتغالزایی این منطقه ایفا خواهد کرد.
امین صفری،معاون امور معادن و صنایع معدنی “ومعادن” این پروژه را از دیگر پروژه های مس متمایز دانست و گفت: با توجه به اینکه زیرساختهای لازم در استان سیستان و بلوچستان برای فعالیت معدنی وجود ندارد و نیروی کار متخصص در این منطقه بسیار محدود است با دیگر استانهای معدن خیز همچون کرمان و یزد قابل قیاس نیست.
وضعیت فعلی پروژه
مهندس عنوان کرد: مشاورهای معتبر و متخصص در بخش های معدن، لیچینگ و فلوتاسیون بصورت جداگانه انتخاب شده اند و ابلاغ قرارداد ها در مرحله انجام است لذا مطالعات فنی در هریک از بخش ها بصورت عملیاتی آغاز میگردد.پیمانکار حفاری بزودی انتخاب و حداکثر تا انتهای آبان ماه عملیات اجرایی حفاری اکتشافی در محدوده آغاز خواهد شد.پیمانکار استخراج و ماشین آلات نیز حداکثر تا 2 ماه آتی انتخاب و عملیات تجهیز معدن پس از آن صورت میگرد.
معاون امور معادن و صنایع معدنی ومعادن در ادامه تصریح کرد: تنها بخشی از محدوده توسط ایمپاسکو مورد اکتشاف قرار گرفته بود و فرآیند اکتشاف تکمیلی با تحویل پروژه به “ومعادن” ادامه خواهد داشت بعلاوه اینکه باید مطالعات در زمینه جانمایی انجام شود. با انجام اکتشافات تکمیلی وجانمایی بخشهای مختلف از جمله کارخانجات، سدباطله،دمپ باطله و… تا پایان سال صورت میگیردو از ابتدای سال آینده عملیات اجرایی این پروژه آغاز خواهد شد. مطالعات و آزمایشات مربوط به نمونه های معروف و انجام تست فرآوری و … نیز توسط مشاورین مربوطه انجام میگردد. فقدان زیرساخت ازجمله آب و… نیز ازجمله نکاتی است که باید در محاسبات موردنظر لحاظ شود؛ که مشاورین مربوطه در بخشهای آب و برق در حال بررسی سناریو ها و طرح های مرتبط هستند.
صفری خاطرنشان کرد: میزان ذخیره معدن را حدود ۳۰۰ میلیون تن با عیار 0.26 درصد است؛ باتوجه به پایین بودن عیارمیانگین معدن ،حجم عملیات بسیار بالاست و اینکه کارخانجات مشابه با این عیار در داخل کشور وجود ندارد و نیازمند فناوری و مطالعات توسط شرکت های معتبر است؛ همچنین عیار پایین این ذخیره باعث میشود حجم ورودی مواد معدنی کارخانه بالاتر باشد و برای تولید سالانه ۱۳۰ هزار تن کنسانتره مس، سالانه حدود ۱۶میلیون تن خوراک نیاز است. حجم عملیا ت معدنی در این محدوده معدنی بالا خواهد بود و سالانه باید ۷۰ تا ۸۰ میلیون تن عملیا ت معدنکاری صورت گیرد.
مراحل پروژه
معاون امور معادن و صنایع معدنی ومعادن اظهار کرد: این پروژه نیازمند زمانی پنجساله برای مطالعات، استخراج، ساخت کارخانه و تأمین زیرساخت ها از جمله خطوط انتقال آب و برق است که این مراحل در فازهای مختلف خواهد بود. میزان ظرفیتهای تعریف شده در بخش کنسانتره ۱۳۰ هزار تن و در بخش کاتد مس حدود ۵ هزار تن است. اجرای کامل این پروژه و بهره برداری از کارخانه کنسانتره مس، ۵ سال خواهد بود. همزمان بر روی بخش اکسیدها هم کار خواهیم کرد که ظرف دو سال و نیم ، کاتد در بخش اکسیدی تولید خواهد شد.
وی افزود: مهمترین چالش پروژه جانمایی بخش های مختلف است که به دلیل عدم انجام اکتشافات تکمیلی در داخل وخارج محدوده و همچنین بلوکه بودن بخش هایی از محدوده های اطراف توسط سایر نهادها از جمله منابع طبیعی و انرژی اتمی، شرایط اولیه برای جانمایی با مشکلاتی همراه است.که با تکمیل اکتشافات و نیز پیگیری از نهادهای ذیربط در حال رفع مشکلات اولیه می باشد.رفع مشکلات بخصوص در فرآیندهای آغازین برای چنین پروژه عظیمی مورد انتظار سرمایه گذاران است که امیدداریم توسط نهادهای مختلف دولت مورد توجه قرار گیرد..
تاثیر فعالیت ومعادن در سیستان و بلوچستان
صفری بیان کرد: با اجرای این پروژه به طور مستقیم حدود ۱۵۰۰ نفر مشغول کار میشوند و میزان اشتغالزایی غیرمستقیم آن چند برابن این عدد خواهد بود، با توجه به اینکه معدن مس جانجا در منطقه های با بالاترین نرخ بیکاری است این میزان اشتغالزایی بسیار موثر است که بومیان،به مدافعان معدنی تبدیل خواهد کرد وازمهاجرت در این شهرها پیشگیری میگردد. همچنین بهره برداری از ذخیره مس جانجا میتواند علاوه برتوسعه اقتصادی منجر به توسعه فرهنگی و اجتماعی شود و درتوریسم منطقه تاثیرخواهد داشت .
وی در آخر تاکید کرد: پروژه مس جانجا با توجه به اهمیت و اینکه جزء پروژه های پیشران در دولت است بسیار مورد توجه قرار گرفته که باید عاید ی آن حمایت بیشتربه منظور رفع مشکلات پروژه باشد اما متاسفانه در بحث عملیاتی مورد حما یت قرار نگرفته که امیدوار یم به این سمت سوق داده شود.
.
.
.
.
.
.
.
