به گزارش پایگاه خبری معدن نامه، برای افق 1404 و رسیدن به اهدافش عوامل متعددی تعریف شده است که در جمع‌بندی آن بشود به موفقیت تولید 55 میلیون تن فولاد برسیم. یکی از این عوامل توسعه خطوط ریلی برای رساندن مواد اولیه در زنجیره فولاد به واحدهای تولیدی است که عمدتا باید از شرق وشمالشرق کشور مواد اولیه به جنوب، مرکز و حتی غرب ایران برسد و خوراک واحدهای تولید فولاد تامین شود. در این فرصت برآنیم که ببینیم این عوامل مهم که توسعه خطوط ریلی است همپای دیگر عوامل رشد و توسعه یافته است یا خیر؟
در برنامه ششم توسعه کشور قرار شده بود که طول شبکه ریلی از 12 هزار کیلومتر به 25هزارکیلومتر ریل در سال پایان برنامه برسد، آیا این مهم محقق شده است آیا شرکت راه آهن و شرکت توسعه زیرساخت، توانسته‌اند این تکلیف قانونی را به سرانجام برسانند؟
براساس مفاد برنامه ششم دولت‌ها مکلف بوده‌اند که میزان حمل بار از طریق خطوط ریلی از کل بار حمل شده درکشور را تا سال 1400 به 30 درصد افزایش دهند. اما متاسفانه باتوجه به آمارهای رسمی نه تنها این شرط و تکلیف مهم محقق نشده بلکه فاصله قابل توجهی میان وضع موجود و هدفگذاری قانونی وجود دارد!؟
طبق برنامه می بایست به طور متوسط هر سال حدود 5/3 درصد این سهم افزایش می‌یافت و در سال 1400 به ۳۰ درصد می‌رسید درحالی که متاسفانه این مهم با کاهش 4/.درصدی (نسبت به سال 1395)به 3/11درصد رسیده است!
درحقیقت در وضع موجود 15037 کیلومتری که باید به 25هزارکیلومتر در سال 1400 می‌رسید، فقط و فقط 120کیلومتر راه آهن توسط شرکت توسعه زیرساخت احداث گردیده درحالی‌که طبق برنامه سهم خطوط ریلی برای صنعت فولاد،3277 کیلومتر پیش‌بینی و هدفگذاری شده بود، حال باتوجه به این آما رآیا واقعا به اهداف افق 1404 خواهیم رسید؟
بدتر از آمار فوق این است که در سال 1400 مجموع حمل مواد اولیه مورد نیازصنعت فولاد توسط راه آهن 25هزار و 787 تن بوده است که این رقم در سال 1401 به عدد 24هزار و 315 تن کاهش یافته است!
این اتفاق ناراحت‌کننده درحالی رخ داده است که برای افق 1404 پیش‌بینی شده است ظرفیت تناژ جابجایی مواد معدنی به 70 میلیون تن برسد و تناژ جابجایی محصولات میانی و فولادی به 15 تا ۲۵ میلیون تن و در مجموع تناژ حمل مواد اولیه و محصول نهایی بین 85 تا 95 میلیون تن برسد.
لذا ارقام اعلامی و پیش‌بینی شده براساس ظرفیت‌های اسمی واحدهای فولادی برآورده شده که درشرایط فعلی و با نرخ بهره‌وری درحدود 65 تا 70درصدی، مشکلات ناشی ازقطعی برق، گاز و در نتیجه کاهش تولید و نیز مشکلات زیرساختی راه آهن، مانند دوخطه نبودن برخی خطوط اصلی،کمبود واگن و لکوموتیو و روند جابجایی‌ها در سال‌های گذشته تحقق اهداف افق 1404 دور ازدسترس می‌باشد و پیش‌بینی می‌شود که فقط حدود ۵۰ درصد از ارقام و اهداف افق 1404 در خصوص جابجایی مواد اولیه معدنی و محصولات زنجیره فولاد محقق شود.
لذا می بینیم با تکه بر مفاد مطالعات طرح جامع فولاد کشور، متاسفانه به دلایل متعدد ناشی از سوءتدبیر مدیریتی در سطح کلان و تصمیم گیران، تحریم‌ها، ناکارآمدی سطوح میانی مدیریت‌های مربوطه، عدم سرمایه‌گذاری لازم و ناتوانی در جلب سرمایه‌گذاران خارجی و… باعث شده است تا تحقق اهداف افق 1404 درمحاق فرو رود و این سوال در اذهان دست اندرکاران صنعت فولاد جاخوش کند، که بالاخره چه خواهد شد؟!
