وضعیت نابه سامان بازار فولاد از یک تصمیم غیرکارشناسی، با کاهش و در نهایت قطع برق فولادی ها قوت گرفت البته برخی، از این شرایط استفاده کرده و به افزایش بیشتر قیمت، دامن زدند. دولت می بایست در تصمیمات این چنینی نگاه همه جانبه می داشت چراکه در هر اقتصادی فارغ از تبعیت هر تفکر اقتصادی، اصل تعادل باید برقرار باشد. به عبارتی در هر بحرانی که پیش می آید دولت ها سیاست هایی را در پیش می گیرند که در کوتاه مدت فشار کمتری به کل بدنه اقتصاد که ستونهای اصلی آن تولیدکنندگان هستند، وارد نمایند و از طرف دیگر اصل بحران در کوتاهترین زمان ممکن برطرف گردد. در صورتیکه با اقدام وزارت نیرو در راستای قطع برق واحدهای تولیدی فولاد و سیمان، شوک سنگینی به این بازار وارد شد که قطعا تبعات سنگینی در آینده برای این حوزه دارد همانطور که در میزان صادرات شرکتها و تولید تیر و مرداد، ماحصل این تصمیم را شاهد بودیم متاسفانه قطع برق هم بر کنترل قیمت و هم سیاستهای صادراتی تاثیر منفی گذاشت.
این تاثیرات کاملا قابل پیش بینی است، زمانیکه تولید شمش به علت قطع برق با افت روبرو می شود متعاقبا تولید کنندگان آهن اسفنجی برای جبران کاهش تقاضا به صادرات روی می آورند. به عبارتی مصرف برق در فرایند تولید آهن اسفنجی ۱۵% مصرف برق برای شمش فولاد است و کمبود برق صنایع موجب تولید بیشتر آهن اسفنجی به جای فولاد می شود. طبق ابلاغ دولت، برای میزان برق مصرفی صنایع انرژی بر مثل فولاد مجاز واحدهای ذوب تعطیل هستند. به معنی دیگر، تولید آهن اسفنجی فولادسازان بزرگ که انرژی عمده آن گاز طبیعی است، با قدرت ادامه دارد و با توجه به اینکه آهن اسفنجی دارای عمر محدود بوده و بایستی هرچه سریعتر مصرف شود، با توجه به چشم انداز کمبود برق در تابستان، اقدام به عرضه آن در بورس کالا کرده و در ادامه با عدم تقاضا اقدام به صادرات آهن اسفنجی نمودند. با توجه به آنکه تحویل محموله های صادراتی ۴۵ تا ۶۰ روز طول می کشد در نتیجه در دو ماه بعد که مساله برق کم رنگ تر می شود تولیدکنندگان آهن اسفنجی معطوف به تعهدات صادراتی خود هستند و محصول کافی برای عرضه به بازار نخواهند داشت. این درحالیست که پس از رفع مشکل برق شاهد سرازیر شدن تقاضای بالای تولیدکنندگان شمش به بازار خواهیم بود و همین امر منجر به محدویت عرضه و افزایش قیمت آهن اسفنجی خواهد شد. این دستور العمل کل تولید زنجیره فولاد کشور را برای یک دوره دچار اختلال خواهد کرد و سبب بالا رفتن قیمت مواد اولیه می شود که بازگشت به قیمت های فعلی را به سختی ممکن می سازد و بازگشت به قیمت فعلی در آن زمان هم، مجددا رکود در بازار ایجاد می کند که موجب کاهش در تولید می شود. به همین خاطر هر چه دوره محدودیت مصرف برق طولانی تر باشد عمق فاجعه بیشتر خواهد شد چرا که در کنار عدم تولید واحدهای تولیدی باید به تعهدات سنگین خود در مقابل دولت و بانک ها پایبند باشند. هرچند که به نظر میرسد برنامه هایی مشابه الگوی وزارت نیرو، از طریق قطع گاز صنایع انرژی بر در فصل زمستان با محوریت فولاد و سیمان تراز تولید/مصرف گاز طبیعی کشور پیاده خواهد شد اما باید بدانیم تولید سیمان و فولاد در فصل تابستان ناشی از قطعی برق آسیب جدی دیده و تداوم این وضعیت در فصل زمستان از طریق قطع گاز عامل افزایش بیشتر قیمتهای داخلی و کاهش درامد ارزی خواهد شد. آمار عملکرد تیرماه سال ۱۴۰۰ و مقایسه با مدت مشابه سال قبل شرکتهای بزرگ بخش معدن و صنایع معدنی گویای تاثیر به شدت منفی قطع برق بر تولید شرکتهاست.
تولید 55 میلیون تن فولاد در افق 1404 قطعا هدف گذاری قابل تحسینی است که در صورت تحقق برای کشور یک موفقیت بزرگ محسوب می شود فارغ از برنامه ریزی برای میزان مصرف و ایجاد بازارهای بین المللی، موضوع ایجاد زیرساختها برای دستیابی به این هدف حائز اهمیت است متاسفانه برق یکی از این موارد است که به هیچ عنوان همسو و هم سرعت با پیشرفتهای حاصل شده در این حوزه حرکت نکرده است.
.
.
.
.
.
.
