به گزارش پایگاه خبری معدن‌نامه به نقل از روابط عمومی ایمیدرو، دکتر حسن طالبی پژوهشگر پژوهشگاه ملی استرالیا که به صورت مجازی در این نشست شرکت کرده بود، ابتدا به ارایه محورهای اصلی معدنکاری در آن کشور پرداخت و گفت: رشد کیفیت تولیدات، افزایش رقابت پذیری بنگاه ها و فعال شدن شرکت های خصوصی دانش بنیان در کنار شرکت های بزرگ را از محورهای اصلی معدنکاری در استرالیا اعلام کرد.
به گفته وی، ارتقای جایگاه ایمنی، سلامت و صیانت از محیط زیست به گونه ای که معدنکاری جزو صنایع آسیب پذیر به محیط شناخته نشود، از دیگر اولویت های معدنی آن کشور محسوب می شود.
طالبی، یکی دیگر از اصول معدنکاری در کشورهای پیشرفته را انعطاف پذیری تولیدات دانست به طوری که تولیدکنندگان در نوسانات بازار مصرف، بتوانند ادامه حیات دهند و ضمن تنوع بخشی در تولید، متناسب با شرایط روز، روند کاهشی یا افزایشی در پیش گیرند.
وی با یادآوری شرایط سال 2010 گفت: تولیدات تک محوری خطراتی برای حیات شرکت ها دارد و باید از تمرکز خاص برای تولید معدود محصول اجتناب کرد.
طرح های جامع باید منعطف باشند
این پژوهشگر واحد تحقیق و توسعه شرکت BHP گفت: برای کشورمان نیاز داریم که تغییرات فناوری و مدیریتی را متناسب با شرایط ایران تنظیم کنیم و به پیش بریم. به گفته وی، یکی از ایراداتی که در طرح های جامع وجود دارد، ارایه مبهم اهداف است که از جزئیات مشخص و قابل دستیابی به دور هستند در حالی که چنین نقصی بعدها ادامه مسیر و تحقق اهداف را دچار مشکل می کند.
طالبی در ادامه سخنانش گفت: چنانچه برنامه ها برای بلند مدت به صورت ثابت و غیرقابل تغییر تدوین و اجرایی شوند، قابلیت اتکای خود را در شرایط متفاوت و متغیر امروزی از دست می دهند.
وی اظهار داشت: برخی دیگر از برنامه و اهداف نیز به سبب تغییر بازیگران با تاخیر مواجه می شود و این امر، سبب از بین رفتن ایده ها و ایده سوزی می شود.
طالبی تاکید کرد: نیازهای فناورانه و چالش ها در استرالیا به طور معمول از سوی صنعت اعلام می شود و شرکت های دانش بنیان اقدام به ارایه خدمات خود می کنند و بدین صورت ارتباط دو سویه شکل می گیرد.
دکتر محمد جعفر صدیق مدیر پارک فناوری اطلاعات و ارتباطات نیز اظهار داشت: شرکت ها معمولا نیازهای فناورانه را از محیط بیرونی تامین می کنند.
وی تاکید کرد: اگر شرکت های بزرگ به ویژه در حوزه دانش، با شرکت های کوچک همکاری نکنند شانسی برای تقویت استارت آپ ها و شرکت های کوچک وجود ندارد.
صدیق به عمر تکنولوژی ها اشاره کرد و گفت: اصطلاح Time to Market در حوزه معدن و صنایع معدنی نزدیک به 4 دهه است از این رو ایجاد تغییر نزد مدیران شرکت ها و نیز تغییرات فناورانه و استفاده از استارت آپ ها، کاری زمان بر و دشوار است.
وی در عین حال گفت: از دو سال گذشته به این سو در حال پیاده سازی “تکنیک نوآوری باز” هستیم. (گروهی یکپارچه از مشتری‌ها، محققان، تأمین‌کننده‌ها و شُرکا که در فعالیت‌های نوآورانه شرکت می‌کنند)
مدیر پارک علم و فناوری اطلاعات همچنین نوع روابط حقوقی و مشارکت شرکت های بزرگ در سهام شرکت های دانش بنیان را اقدام اصولی خواند که باید به جزئیات آن دقت کرد.
میترا امین لو دبیر انجمن مدیریت نوآوری و فناوری ایران نیز مالکیت فکری را از پایه های توسعه دانش دانست و گفت: باید بتوان همزمان تامین منافع آتی شرکت های این بخش و متقاضیان فناوری در بخش صنعت را مد نظر قرار داد.
وی در ادامه سخنانش وجود زبان مشترک بین پایین دستی (شرکت های دانش بنیان) و بالادستی (صنایع بزرگ) را عنصری حیاتی خواند و گفت: صنایع بزرگ به دلیل اینکه در مقیاس های بزرگ فعالیت می کنند خواهان حل مشکلات خود در همان مقیاس هستند در صورتی که باید توان شرکت های دانش بنیان و مقیاس فعالیت آن ها را در نظر گرفت. به گفته وی، عبور از این چالش، نیاز به شرکت یا شرکت هایی واسط برای ایجاد فهمی مشترک بین بالادست و پایین دست دارد.
در این نشست ایرج تاج الدینی مدیر عامل شرکت تحقیقات صنعت و معدن آیرما اظهار داشت: اکوسیستم استارت آپ ها در دنیا تغییرات زیادی داشته اما کشور ما به رغم وجود توانمندی هایی، جایگاه روشن در این امر پیدا نکرده است.
به گفته وی، شناخت دقیق از زنجیره معدن و صنایع معدنی یکی از اصولی است که در کشورهای پشیرفته برای رشد همکاری با استارت آپ ها در نظر می گیرند و به همین سبب در استرالیا و کانادا ده ها شرکت ایجاد شده اند که به شناخت زنجیره و نیازهای آتی آن ها می پردازند.
–
–
–
