وی افزود: در حال حاضر فولاد ایران زیر قیمت‌های جهانی در بازارهای بین‌الملل عرضه می‌شود و این یعنی داریم ارزان‌فروشی می‌کنیم.
خلیفه‌سلطانی ادامه داد: در چنین شرایطی دولت این تصور را دارد که بر انرژی یارانه پرداخت می‌کند. در حالی که همین واحدهای فولادی در اثر فشار دولتی‌ها مجبور هستند بیش از نیاز نیروی انسانی استخدام کنند، این رویه به این معناست که اگر فولادی‌ها در یک جا سوددهی دارند.
از جایی دیگر باید این سود را برگردانند؛ به طور مثال در شرکتی مانند فولاد خوزستان که تمام حلقه‌های زنجیره در آن فعال هستند و هزینه‌های استهلاک هم در آن صفر است، سود شرکت سالانه بین ۱۰ تا ۱۳ درصد است؛ این رقم زیر نرخ سود بانکی است یعنی اگر فولاد خوزستان بتواند کارخانه خود را بفروشد و نقدینگی آن را در سیستم بانکی قرار دهد، سود بیشتری عاید آن می‌شود. با ادامه این رویه ارزش افزوده‌ای برای فولادسازان باقی نمی‌ماند.
دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی هزینه حامل‌های انرژی هم برای فولادسازان افزایش می‌یابد. تداوم این روند به معنای به صفر رسیدن رقم سود شرکت‌های فولادی است.
او در نهایت تصریح کرد: مشکل تنها به هزینه‌ها ختم نمی‌شود. در حال حاضر با قطعی حامل‌های انرژی نیز رو‌به‌رو هستیم. این بالا بردن قیمت‌های انرژی در واقع مالیاتی است که به طور مستقیم از فولادسازان گرفته می‌شود. اگر مزیت گاز و برق ارزان از فولادسازان ایرانی گرفته شود آنها در تنگنای تحریم در رقابت در بازارهای صادراتی با مشکل رو‌به‌رو می‌شوند.
منبع: چیلان
.
.
.
.
.
.
.
