نوسان قیمت مس، “ریوتینتو” را به تعویق تصمیم درباره ادغام با “گلنکور” کشاند
ریو تینتو و گلنکور نخستین‌بار در ژانویه از آغاز گفت‌وگوهای اولیه برای ادغام خبر دادند؛ ادغامی که در صورت نهایی شدن، بزرگ‌ترین شرکت معدنی جهان را با ارزش بازار ترکیبی حدود ۲۰۷ میلیارد دلار ایجاد خواهد کرد و دسترسی گسترده‌ای به منابع مس فراهم می‌آورد؛ فلزی که نقشی کلیدی در گذار جهانی انرژی دارد.
با این حال، نوسانات شدید بازار کالا، به‌ویژه جهش و افت‌های تند قیمت مس، چالش‌های جدی در ارزش‌گذاری پروژه‌های توسعه‌ای گلنکور ایجاد کرده است. برخی از این پروژه‌ها هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارند و همین موضوع باعث شده بخشی از سهامداران ریو تینتو نسبت به پرداخت پریمیوم بالا برای این دارایی‌ها ابراز تردید کنند.
سرمایه‌گذاران همچنین نسبت به میزان ارزش افزوده‌ای که بازوی تجارت کالاهای گلنکور می‌تواند برای ریو تینتو ایجاد کند، دیدگاه‌های متفاوتی دارند. در حالی که این واحد تجاری به توانایی بهره‌برداری از نوسانات بازار و شبکه گسترده ارتباطات جهانی مشهور است، منتقدان معتقدند فرهنگ پرریسک آن با رویکرد محافظه‌کارانه ریو تینتو همخوانی ندارد.
این تردیدها به‌ویژه در میان سرمایه‌گذاران استرالیایی پررنگ است. استرالیا بیش از ۲۰ درصد سهام ریو تینتو را در اختیار دارد، اما بیش از نیمی از سود این شرکت از معادن سنگ‌آهن آن حاصل می‌شود. برخی سرمایه‌گذاران به رویترز گفته‌اند از معامله‌ای که تمام منافع آتی را واگذار کند یا بدون اطمینان از خلق ارزش انجام شود، حمایت نخواهند کرد.
در همین حال، برخی تحلیلگران به انگیزه‌های ساختار سهامداری نیز اشاره می‌کنند. ریو تینتو در حال بررسی گزینه‌هایی برای کاهش سهم ۱۱ درصدی شرکت دولتی آلومینیوم چین (Chinalco) است؛ اقدامی که می‌تواند امکان ازسرگیری بازخرید سهام و انعطاف‌پذیری بیشتر در معاملات راهبردی آینده را فراهم کند.
از منظر ژئوپولیتیکی، معامله احتمالی با پیچیدگی‌های بیشتری نیز روبه‌روست. گلنکور به‌تازگی اعلام کرده که در حال مذاکره برای فروش ۴۰ درصد از دارایی‌های مس و کبالت خود در جمهوری دموکراتیک کنگو به کنسرسیومی مورد حمایت آمریکا است؛ معامله‌ای که ارزش این دارایی‌ها را حدود ۹ میلیارد دلار برآورد می‌کند و می‌تواند بر معادلات ادغام اثرگذار باشد.
علاوه بر این، هرگونه ادغام میان دو غول معدنی احتمالاً نیازمند واگذاری بخشی از دارایی‌ها برای جلب نظر نهادهای نظارتی، به‌ویژه در چین به‌عنوان بزرگ‌ترین مصرف‌کننده مواد معدنی جهان، خواهد بود؛ کشوری که نسبت به تمرکز بازار و امنیت تأمین منابع حساسیت بالایی دارد.
در مجموع، نوسان قیمت مس، فشار سهامداران و ملاحظات نظارتی باعث شده تصمیم‌گیری درباره یکی از بزرگ‌ترین ادغام‌های تاریخ صنعت معدن، با احتیاط و تأخیر همراه شود.
