به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه»، روز جهانی محیط‌زیست، فرصتی مغتنم برای بازاندیشی در نسبت میان توسعه، صنعت و مسئولیت ما در قبال منابع طبیعی و نسل‌های آینده است. در شرایطی که جهان با چالش‌های فزاینده‌ای همچون تغییر اقلیم، افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای، افت کیفیت هوا، محدودیت منابع آبی و فشار روزافزون بر منابع فسیلی مواجه است، نمی‌توان از توسعه سخن گفت، اما نسبت آن را با پایداری زیست‌محیطی نادیده گرفت. امروز توسعه پایدار، دیگر یک مفهوم نظری نیست؛ بلکه چارچوبی عملی برای سیاست‌گذاری، سرمایه‌گذاری و تصمیم‌گیری در بخش انرژی به شمار می‌آید.
در این میان، انرژی‌های تجدیدپذیر و به‌ویژه انرژی خورشیدی، جایگاهی تعیین‌کننده در بازطراحی نظام‌های تولید انرژی یافته‌اند. حرکت به سمت این منابع، صرفاً ناشی از دغدغه‌های محیط‌زیستی نیست، بلکه پاسخی راهبردی به ضرورت تنوع‌بخشی به سبد انرژی، کاهش شدت مصرف سوخت‌های فسیلی، افزایش تاب‌آوری شبکه برق و ارتقای امنیت انرژی در بلندمدت است. تجربه جهانی نیز به‌روشنی نشان داده است که هرچه سهم انرژی‌های پاک در ترکیب تولید برق افزایش یابد، امکان مدیریت پایدارتر منابع، کاهش هزینه‌های بیرونی آلودگی و بهبود شاخص‌های زیست‌محیطی و اقتصادی بیشتر خواهد شد.
انرژی خورشیدی از این منظر، یکی از مزیت‌دارترین گزینه‌ها برای کشور ما به شمار می‌رود. برخورداری کشور عزیزمان ایران از پهنه‌های گسترده با میزان تابش مطلوب، این امکان را فراهم کرده است که توسعه نیروگاه‌های خورشیدی به یکی از ارکان مهم در برنامه‌ریزی آینده صنعت برق تبدیل شود. نیروگاه‌های خورشیدی، ضمن کاهش وابستگی به سوخت‌های متعارف، می‌توانند در کاهش انتشار آلاینده‌ها، مدیریت بهتر مصرف منابع و تقویت پایداری شبکه، نقش مؤثری ایفا کند. افزون بر این، توسعه این نیروگاه‌ها می‌تواند زمینه‌ساز ارتقای فناوری، شکل‌گیری زنجیره‌های جدید ارزش، ایجاد اشتغال تخصصی و جذب سرمایه‌گذاری در بخش انرژی‌های نو گردد.
واقعیت آن است که اثرات مثبت انرژی‌های پاک را باید فراتر از تولید برق ارزیابی کرد. هر واحد سرمایه‌گذاری در این حوزه، در عمل به معنای کاهش فشار بر محیط‌زیست، کاهش هزینه‌های اجتماعی و بهداشتی ناشی از آلودگی و حرکت به سمت اقتصادی کم‌کربن است. این رویکرد، به‌ویژه برای کشوری که هم‌زمان به توسعه صنعتی، رشد اقتصادی و صیانت از منابع طبیعی می‌اندیشد، یک انتخاب هوشمندانه و آینده‌نگرانه محسوب می‌شود. از همین رو، نگاه به انرژی‌های تجدیدپذیر نباید محدود به یک پروژه یا یک فناوری باشد؛ بلکه باید آن را بخشی از معماری جدید توسعه کشور دانست.
ما بر این باوریم که صنعت انرژی، افزون بر نقش زیرساختی خود در پشتیبانی از رشد اقتصادی، مسئولیتی مستقیم در قبال کیفیت محیط‌زیست و آینده زیست‌پذیری سرزمین دارد. از این منظر، توسعه انرژی خورشیدی برای ما تجلی یک رویکرد مسئولانه در قبال جامعه، محیط‌زیست و نسل‌های آینده است. باور داریم که بنگاه‌های پیشرو، بنگاه‌هایی هستند که میان بهره‌وری اقتصادی، نوآوری فناورانه و تعهد زیست‌محیطی توازن برقرار می‌کنند.
در شرایط کنونی، حرکت به‌سوی انرژی‌های پاک نیازمند هم‌افزایی مؤثر میان سیاست‌گذار، سرمایه‌گذار، صنعت‌گر و جامعه تخصصی کشور است. تسهیل فرایندهای توسعه، حمایت از سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های تجدیدپذیر، ارتقای دانش فنی، بومی‌سازی فناوری و ایجاد سازوکارهای پایدار اقتصادی، ازجمله پیش‌نیازهای شتاب‌بخشی به این مسیر است. هر اندازه این هم‌افزایی منسجم‌تر و هدفمندتر باشد، امکان بهره‌برداری از ظرفیت‌های گسترده کشور در حوزه انرژی‌های نو نیز بیشتر خواهد شد.
روز جهانی محیط‌زیست، یادآور این حقیقت بنیادین است که حفاظت از طبیعت، علاوه بر تعهد اخلاقی، بخشی از عقلانیت توسعه در دنیای امروز است. آینده صنعت انرژی در جهان، آینده‌ای کم‌کربن، هوشمند، متکی بر فناوری‌های پاک و سازگارتر با محیط‌زیست خواهد بود. ما نیز اگر خواهان اقتصادی پایدار، صنعتی رقابت‌پذیر و جامعه‌ای سالم‌تر هستیم، ناگزیر از تقویت جایگاه انرژی‌های تجدیدپذیر در سیاست‌ها و برنامه‌های توسعه‌ای خود خواهیم بود.
در پایان، باید تأکید کرد که میراثِ ما برای آیندگان، تنها در شاخص‌های رشدِ اقتصادی خلاصه نخواهد شد؛ بلکه در کیفیت هوایی که تنفس می‌کنند و ثباتی که در زیست‌بوم خود تجربه خواهند کرد، قضاوت می‌شود. ما به‌عنوان خادمان این صنعت، مسئولیم که چرخ‌های توسعه را با سوخت تدبیر و آگاهی به حرکت درآوریم. بیایید این روز را نه‌تنها به‌عنوان یک مناسبت، بلکه به‌عنوان «نقطه عطف تصمیم‌گیری برای آینده» قلمداد کنیم؛ آینده‌ای که در آن، شکوهِ صنعت و سلامتِ زمین، در توازنی کامل با یکدیگر ایستاده‌اند.
عبدالرسول احمدی*
مدیرعامل شرکت صنایع نیرو و انرژی پاک فولاد*
