به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه»، آنچه امروز در صنعت فولاد جهان می‌گذرد، حکایت از پایان دوران هماهنگی نسبی قیمت‌ها و آغاز فصلی است که در آن هر منطقه، تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل بومی شامل سیاست‌های تجاری، ژئوپلیتیک منطقه‌ای، وضعیت زنجیره تأمین داخلی و حتی رویدادهای طبیعی، مسیر قیمتی مستقلی را دنبال می‌کند. این چندپارگی به گونه‌ای است که تحلیلگران دیگر نمی‌توانند با اتکا به یک روند واحد، آینده بازار را پیش‌بینی کنند و ناگزیرند هر قلمرو را جداگانه بررسی نمایند. به بیان روشن‌تر، دیگر نمی‌توان از یک «بازار جهانی واحد» سخن گفت؛ بلکه باید از چندین بازار نسبتاً مجزا با محرک‌های خاص خود یاد کرد.
در قاره آمریکا، به ویژه ایالات متحده، فاصله گرفتن قیمت ورق گرم فولادی از سطوح قیمت ورق در کانادا، خود گویای وضعیت است. تنگ‌تر شدن بازار نقدی در میدوست آمریکا، همراه با زمان‌های تحویل طولانی و خودداری کارخانه‌ها از افزایش قابل توجه عرضه، قیمت را در مسیری صعودی قرار داده است. برخی توزیع‌کنندگان محلی حتی از احتمال رسیدن قیمت ورق گرم به آستانه ۱۲۰۰ دلار در هر شورت تن سخن می‌گویند. این در حالی است که در کانادا، با وجود تلاش کارخانه‌ها برای هماهنگ کردن قیمت‌ها با بازار جنوب مرز، تقاضای لازم برای پشتیبانی از چنین افزایشی وجود ندارد و فاصله قیمتی دو کشور به بیش از ۳۰۰ دلار رسیده است.
بازار فولاد اروپا در انتظار پایان مازاد عرضه
در سوی دیگر، اروپا فضای متفاوتی را تجربه می‌کند. موجودی بالای انبارها در آلمان و ایتالیا به حدی است که بسیاری از خریداران، نیاز خود را تا ماه سپتامبر تأمین می‌دانند. در چنین شرایطی، تلاش فولادسازان برای اعمال قیمت‌های بالاتر، با استقبال چندانی روبه‌رو نمی‌شود. فعالان بازار اروپا امید چندانی به احیای قیمت‌ها در فصل تابستان ندارند، حتی با وجود نزدیک شدن زمان اجرای قوانین جدید حمایتی اتحادیه اروپا که از اول ژوئیه واردات را با محدودیت بیشتری مواجه خواهد کرد. به نظر می‌رسد اثر این قوانین نیز فوری نخواهد بود، چراکه حجم قابل توجهی فولاد وارداتی در مسیر ورود به بنادر اروپایی است.
در بازار فولاد چین،حادثه مرگبار انفجار معدن زغال سنگ در استان شانشی در ۲۲ مه که به کشته شدن ۸۲ نفر انجامید، موجی از نگرانی را نسبت به محدودیت عرضه مواد اولیه ایجاد کرده است. این رویداد سبب افزایش هزینه تولید فولاد شد. این افزایش هزینه، تا حدی از سقوط بیشتر قیمت محصولات نهایی مانند ورق گرم و میلگرد جلوگیری کرده است. با این حال، فعالان بازار محلی اذعان دارند که این حمایت، عمدتاً از جنس هزینه است و ریشه در بهبود بنیادین تقاضا ندارد. نشانه‌های ضعف تقاضا در بخش‌های مصرف‌کننده فولاد به وضوح دیده می‌شود. آمارهای رسمی حاکی از کاهش فروش مسکن نوساز در چین در چهار ماه نخست سال نسبت به مدت مشابه سال قبل و همچنین کاهش ۵ درصدی تولید خودرو است. علاوه بر این، فصل باران‌های موسمی در راه است که به طور سنتی فعالیت‌های ساخت‌وساز را مختل می‌کند. در چنین شرایطی، خریداران نهایی رویکردی محتاطانه در پیش گرفته‌اند و موجودی انبارها در برخی مناطق مانند شانگهای کاهش یافته، اما این کاهش بیشتر ناشی از احتیاط توزیع‌کنندگان در انبارش مجدد بوده تا رشد مصرف واقعی. در بازار صادرات نیز چینی‌ها با کاهش قیمت پیشنهادی ورق گرم به محدوده ۵۰۲ تا ۵۰۸ دلار در هر تن فوب، تلاش در جذب مشتری دارند، اما ابهامات ژئوپلیتیک و نوسانات نرخ ارز، خریداران خارجی را محتاط کرده است.
نکته حائز اهمیت دیگر، سیاست‌های داخلی چین در جهت محدودسازی ظرفیت تولید فولادهای کم‌ارزش و تشویق صادرات محصولات سبزتر است. هرچند این سیاست‌ها در بلندمدت می‌تواند عرضه را محدود کرده و به قیمت‌ها جهت صعودی دهد، اما در کوتاه‌مدت، چالش اصلی یعنی رکود فصلی تقاضا پابرجاست. تاجایی که برخی تحلیلگران محلی معتقدند بازار به زودی به کف قیمتی خود خواهد رسید و تا زمانی که نشانه‌هایی از احیای واقعی در بخش ساخت‌وساز یا تولید دیده نشود، انتظار جهش قیمتی دور از واقعیت است.
چشم‌انداز کوتاه‌مدت: در هفته‌های پیش رو، انتظار می‌رود این شکاف منطقه‌ای عمیق‌تر شود. بازار آمریکا تا زمانی که انضباط عرضه از سوی کارخانه‌ها حفظ شود و واردات به دلیل هزینه حمل به صرفه نباشد، از روند صعودی خود حمایت می‌کند. در مقابل، اروپا و چین احتمالاً تا زمانی که نشانه‌هایی از بهبود واقعی در بخش مصرف دیده نشود، با رکودی کم‌نوسان مواجه خواهند بود. ابهامات پیرامون مذاکرات صلح در خاورمیانه نیز به عنوان عاملی نوسان‌زا، فاصله قیمتی بین بازارها را تحت تأثیر قرار خواهد داد. عبور از ماه ژوئن و مشاهده اثر واقعی محدودیت‌های تجاری اروپا، می‌تواند نقطه عطفی برای تعیین جهت‌گیری بعدی بازارها باشد.
