عدم ارائهٔ آمار خسارات: ملاحظهای معقول، یا گریز از تبعات نامعقول؟
فولاد زیر ضرب رفته، تولید با اختلال مواجه شده، اما پاسخ به یک سؤال کلیدی همچنان گم است؛ «چند درصد از تولید از دست رفته؟» سؤالی که رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران ترجیح میدهد به آن پاسخ ندهد.
به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه» در حالی که همه از هدف قرار گرفتن تأسیسات صنعتی از جمله فولاد مبارکه و فولاد خوزستان خبر دارند و این حمله از اختلال و کاهش در روند تولید حکایت دارد، هنوز یک پرسش ساده بیپاسخ مانده است: چند درصد از ظرفیت تولید فولاد کشور از مدار خارج شده؟
در شرایطی که بازار در التهاب است و هرگونه خبری از کاهش تولید تبعات اقتصادی خاص خود را به دنبال دارد، انتظار میرود بالاترین مقام صنفی صنعت فولاد، پاسخهای دقیق، عددی و راهگشایی داشته باشد که مجال را برای مدیریت تبعات این رویداد فراهم کند، سخن از «نمیدانم، و از خودشان بپرسید» ناظران را با این سؤال ثانوی مواجه میکند که حداقل بدانند این، پاسخی از سر یک ملاحظهٔ معقول است، یا گریز از تبعاتی ناخواسته و نامعقول؟
اگر قرار باشد رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد، از میزان کاهش تولید بیاطلاع باشد، سوال اینجاست که پس دقیقاً چه نهادی باید تصویر کلانی از بازار ارائه دهد؟ و اگر پاسخ هر سؤال کلیدی، ارجاع به روابط عمومی شرکتهاست، اساساً فلسفهٔ وجودی این انجمن چیست؟
نکتهٔ نگرانکننده آنجاست که در غیاب هرگونه عدد و برآورد، چگونه میتوان از «کنترل بازار» و «نبود نگرانی» صحبت کرد.
بازاری که با ارائهٔ دادهای دقیق اداره نشود، طبیعتا با اظهاراتی کلی هم آرام نمیگیرد. و این سوال پیش میآید که چگونه از یکسو اطلاعی در کار نیست و از سوی دیگر همه چیز تحت کنترل است.
فعالان بازار فولاد امروز نه به جملات امیدوارکننده، بلکه به شفافیت نیاز دارند. وقتی عددی ارائه نمیشود، اعتماد هم ساخته نمیشود.
شاید وقت آن رسیده یک سؤال ساده را جدیتر بپرسیم:
نهادی که در روزهای عادی مدعی تنظیمگری است، در روزهای بحران دقیقاً کجاست؟
