به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه»، سمیعی‌نژاد ادامه داد: یکی از مهمترین عوامل، فشار اقلیمی و الزامات سیاسی است. آژانس بین‌المللی انرژی (IPCC) تصریح می‌کند که برای محدود کردن گرمایش جهانی به دو درجه یا کمتر، باید از مصرف زغال‌سنگ بدون فناوری جذب و ذخیره کربن به‌سرعت فاصله گرفت، پروژه‌های جدید زغال‌سنگ متوقف شوند و نیروگاه‌های موجود زودتر باید از مدار خارج شوند. دلیل دوم، آلودگی هوا و هزینه‌های سلامت است. سازمان بهداشت جهانی مدعی است که سوختن سوخت‌های فسیلی از عوامل مهم آلودگی هوا هستند و آلودگی هوا با بیماری‌های تنفسی، قلبی و مرگ‌ومیر زودرس مرتبط است.
وی افزود: دلیل دیگر، اقتصاد و رقابت‌پذیری انرژی‌های جایگزین است. بانک جهانی می‌گوید انرژی‌های پاک می‌توانند در بسیاری از موارد تأمین برق ارزان‌تر و امن‌تری فراهم کنند، اما هزینه اولیه بالای سرمایه‌گذاری می‌تواند کشورها را در چرخه سوخت‌های فسیلی نگاه دارد و از طرف دیگر، آژانس بین‌المللی انرژی گزارش داده که سرمایه‌گذاری جهانی در برق و گذار انرژی نیازمند بیش از دو برابر سرمایه‌گذاری در نفت، گاز و زغال‌سنگ است. او در کنار این عوامل، تغییر زیرساخت و نیاز به شبکه‌های انعطاف‌پذیرتر را یکی دیگر از عوامل دانست و گفت: افزایش تولید برق از تجدیدپذیرها، سهم زغال‌سنگ را در سبد جهانی پایین می‌آورد.
رئیس هیأت عامل سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران تاکید کرد: در بخش صنعت نیز، زغال‌سنگ فقط در بعضی کاربری‌ها همچنان نقش دارد، اما روند کلی نزولی است. آژانس بین‌المللی انرژی می‌گوید زغال‌سنگ هنوز در برخی اقتصادهای آسیایی برای امنیت برق و فرایندهای صنعتی مهم است، اما در اقتصادهای پیشرفته، تقاضای آن در حال عقب‌نشینی است و حتی در برخی بخش‌های صنعتی مثل فولاد و سیمان، رشد مصرف آن ضعیف‌تر شده است.
