تغییر مأموریت فولادمبارکه؛ از محصول‌محوری به خلق فناوری
به گزارش پایگاه خبری «معدن نامه» سعید زرندی در بازدید از شرکت‌های فناور و دانش‌بنیان مستقر در شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان، با اشاره به ظرفیت‌های علمی و انسانی این استان، بر لزوم تغییر نگاه به نوآوری، مستندسازی دانش حاصل از اصلاحات صنعتی، پذیرش ریسک‌های حساب‌شده و حرکت هدفمند از پایلوت به توسعه فناوری تأکید کرد و این مسیر را لازمه شکل‌گیری توسعه پایدار در فولاد مبارکه دانست.
سعید زرندی، مدیرعامل گروه فولاد مبارکه، در جریان بازدید از شرکت‌های فناور و دانش‌بنیان مستقر در شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان، با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه صنایع بزرگ به مقوله فناوری و نوآوری، گفت: فولاد مبارکه باید از مرحله بومی‌سازی صرف قطعات عبور کرده و به مجموعه‌ای تبدیل شود که در بسیاری از حوزه‌ها فروشنده دانش فنی و فناوری باشد.
وی در این بازدید با اشاره به دغدغه‌های فکری خود در حوزه توسعه فناوری اظهار کرد: یکی از موضوعاتی که همواره ذهن من را درگیر کرده، این است که ما در کشور کمتر بر روی مبانی فلسفی، فکری توسعه فناوری کار کرده‌ایم و همین مسئله موجب شده در بسیاری از مواقع نتوانیم به تولیدکننده واقعی علم و فناوری تبدیل شویم.
توسعه فناوری بدون بنیان فکری امکان‌پذیر نیست
مدیرعامل گروه فولاد مبارکه با بیان اینکه شکل‌گیری توسعه پایدار نیازمند درک صحیح از مسئله است، افزود: اگر بتوانیم ابتدا مسئله را به‌درستی ببینیم و درباره آن به یک جمع‌بندی مشترک برسیم، این اتفاق می‌تواند آغاز یک مسیر متفاوت باشد.
زرندی ادامه داد: بارها تأکید کرده‌ام که فولاد مبارکه باید به مجموعه‌ای فناورمحور تبدیل شود. شرکتی که امروز ظرفیت تولید ۱۲ میلیون تن فولاد را در اختیار دارد، نباید برای هر طرح توسعه‌ای صرفاً به دنبال خرید خطوط تولید جدید از کشورهایی مانند چین و ایتالیا باشد. این موضوع سال‌ها مطرح شده، اما تاکنون آن‌گونه که باید به مرحله اجرا نرسیده است.
اصفهان ظرفیت تبدیل‌شدن به قطب فناوری صنعتی را دارد
وی با اشاره به ظرفیت‌های موجود در استان اصفهان تصریح کرد: فولاد مبارکه در منطقه‌ای قرار گرفته که از بهترین دانشگاه‌ها، اکوسیستم نوآوری فعال و نیروی انسانی علاقه‌مند به نوآوری برخوردار است. شاید هنوز در مقیاس جهانی فاصله‌هایی داشته باشیم، اما نسبت به بسیاری از مناطق کشور، ظرفیت‌های کم‌نظیری در اختیار داریم.
مدیرعامل فولاد مبارکه تأکید کرد: باید برای خود مأموریت جدید تعریف کنیم؛ مأموریتی که در آن فولاد مبارکه تنها تولیدکننده فولاد نباشد، بلکه در بسیاری از حوزه‌ها به فروشنده دانش فنی نیز تبدیل شود. البته این مسیر زمان‌بر است و نیازمند شکل‌گیری مبانی فکری عمیق و سرمایه‌گذاری بلندمدت خواهد بود.
عبور از محافظه‌کاری؛ شرط ورود به مسیر نوآوری
مدیرعامل گروه فولاد مبارکه با اشاره به انجام اصلاحات و تغییرات گسترده در خطوط تولید گفت: امروز اقدامات متعددی برای بهبود و بهینه‌سازی فرآیندها در کارخانه انجام می‌شود، اما بخش قابل‌توجهی از این تجربیات به‌صورت دانش مستند ثبت و تثبیت نمی‌شود. وی افزود: در سال‌های اخیر میلیاردها تومان برای توسعه، اصلاح و بهینه‌سازی خطوط تولید هزینه شده و لازم است این تجربیات با رویکردی دانشی ثبت شده و به دارایی‌های فناورانه و بسته‌های دانش فنی قابل ارائه تبدیل شوند.
زرندی یکی از مسیرهای مهم پیشروی فولاد مبارکه را عبور از مرحله پایلوت به دموپلنت و سپس ورود به سرمایه‌گذاری مستقل یا مشارکتی در حوزه توسعه فناوری عنوان کرد و گفت: هم‌زمان با این مسیر، مستندسازی اصلاحات عملیاتی و مهندسی و تبدیل آن‌ها به بسته‌های دانشی قابل ارائه باید به‌صورت جدی در دستور کار قرار گیرد.
وی افزود: در برخی طرح‌های توسعه‌ای نیز لازم است جسارت طراحی داخلی و پذیرش ریسک‌های بلندمدت وجود داشته باشد، هرچند چنین رویکردی با نگاه‌های کوتاه‌مدت و ساختارهای کم‌حوصله سازگاری کامل ندارد.
اقتصاد چرخشی، تحول دیجیتال و مواد پیشرفته؛ سه محور راهبردی آینده
مدیرعامل گروه فولاد مبارکه با اشاره به تعاملات این مجموعه با دانشگاه‌های اصفهان و صنعتی اصفهان اظهار کرد: کلان‌روندهای آینده صنعت فولاد مورد بررسی قرار گرفته و سه حوزه اقتصاد چرخشی، تحول دیجیتال و مواد پیشرفته به‌عنوان محورهای راهبردی تعریف شده‌اند.
وی افزود: این محورها با دانشگاه‌ها و مراکز علمی به اشتراک گذاشته شده، اما همچنان فاصله قابل‌توجهی میان ظرفیت دانشگاه و نیاز صنعت وجود دارد و باید برای کاهش این فاصله برنامه‌ریزی جدی صورت گیرد.
زرندی در پایان با تأکید بر نقش شرکت‌های فناور و صنعتی کوچک‌تر در اتصال صنعت به فناوری گفت: شرکت‌هایی که تجربه عملیاتی و توان اجرایی دارند، می‌توانند مدل‌های متفاوتی برای پیوند سریع‌تر صنعت و فناوری طراحی کنند.
وی خاطرنشان کرد: اعتقاد دارم صرف بومی‌سازی قطعات، ما را به مقصد نهایی نمی‌رساند؛ آنچه امروز کشور به آن نیاز دارد، بومی‌سازی یک بسته کامل فناوری و ایجاد توان زایش دانش در داخل کشور است؛ مسیری که می‌تواند آینده متفاوتی برای صنعت فولاد ایران رقم بزند.
