در سال 97 اتفاق افتاد؛

صادرات به کشورهای همسایه ۲ میلیارد دلار و ۵۲ درصد از کل صادرات بود

تب‌های اولیه

شیوا نیک وظیفه

فولاد از جمله صنعت های مهم کشور است که امکان ظرفیت سازی برای تولید بیشتر و کسب سهم بالاتر در بازار های جهانی را دارد و با طرح های توسعه فولاد و بهبود زیرساخت ها، افق تولید55 میلیون تن فولاد خام در 1404 برای آن در نظر گرفته شده است. هرچند که کارشناسان فولادی دستیابی به این هدف را با رعایت برخی شروط قابل دستیابی می دانند اما با توجه به شرایط فعلی اصرار بر این عدد کار هوشمندانه ای به نظر نمی آید مهمترین بحث این است که با فرض مثال این عدد محقق شد با بازار راکد داخلی و مشکلات صادراتی لزوم این هدف چیست؟ به نظر می آید شرط اول موفقیت در این هدف‌گذاری، افزایش صادرات، توسعه بازارهای صادراتی و تکیه بر افزایش سهم بازار در بازارهای جهانی است.

اما شرایط حاکی از آن است که طی سال گذشته با وجود تحریم های بسیار، مشکلات شدید داخلی و خارجی و از همه مهمتر نوسان شدید ارز باز هم روند صادرات فولاد صدمه بساری ندیده اما امسال سال سختی برای صادرات پیش رو است.

بازارهای صادراتی آهن و فولاد ایران در سال ۱۳۹۷ پنج بازار اصلی طبق داده های گمرک است. در این بازارها عراق با میزان ۶۲۰ میلیون دلار، سهم ۱۶ درصدی از بازار صادرات ما را دارد و پس از آن اندونزی با ۵۸۰ میلیون دلار ۱۵ درصد از سهم را داشته و در ادامه، تایلند با ۵۳۰ میلیون دلار، سهم ۱۳.۵ درصد و امارات متحده عربی با ۴۲۰ میلیون دلار ، سهم ۱۰.۷ درصد و در آخر عمان با ۳۰۰ میلیون دلار سهم ۷.۶ درصد از بازار صادرات در سال 97 را داشته اند. به عبارتی سهم ۵ بازار اصلی از این میزان صادرات  ۶۳ درصد از کل و سهم ۱۰ بازار اصلی،  ۸۵ درصد از کل بوده است.

در این آمار گمرکی آمده است که میزان صادرات به کشورهای همسایه ۲ میلیارد دلار و ۵۲ درصد از کل صادرات بوده و در کنار آن میزان صادرات به کشورهای اسلامی ۲.۹ میلیارد دلار ۷۵ درصد از کل بوده است و در نهایت میزان صادرات به اروپا، کانادا، ژاپن و کره جنوبی: کمتر از ۱۸۰ میلیون دلار و به میزان ۴ درصد بوده است.

در این شرایط برای حفظ صادرات در سال 98 باید مشکلات صادراتی بررسی و رفع شود که از دو منظر قابل بررسی است هم بحث خارجی آن و هم بحث داخلی. تحریم کامل صادرات فلزات اساسی ایران و پیچیده شدن ساز و کار و مبادلات بانکی و فشار به شرکت‌های تأمین‌کننده تجهیزات در بخش خارجی باید بیشتر مدنظر قرار گیرد و دستورالعمل‌ها و قوانین گمرک، زیرساخت‌های موردنیاز و برنامه‌های ارزی و نحوه تخصیص تسهیلات به صادرکنندگان در بخش داخلی بیشتر به شاکله صادرات صدمه می زند.

 

دسته بندی: 
امتیاز شما: هیچ (4 votes)

نظر شما چیست؟