راهکارهایی برای تعادل بازار و ثبات آن در عین حفظ صادرات

تب‌های اولیه

شیوا نیک وظیفه

بررسی بازار مقاطع فولادی در روزهای اخیر نشان می‌دهد قیمت‌ها در کف است. این در حالی است که تورم بیشتر بخش‌های اقتصادی و بازارهای کالایی ایران را تکان داده است اما قیمت‌های فعلی بازار مقاطع فولادی با قیمت‌های دو سال قبل بازار برابری می‌کند. از طرف دیگر قیمت‌های جهانی فولاد هم دارای روند نزولی است به‌طوری‌که بلیت cis در روز گذشته برابر قیمت ده‌ساله گذشته خود بوده است. عوامل سیاسی و اقتصادی کشور هم در شرایط مطلوبی به لحاظ بازگشت به برجام نیست. اینکه مجموع عوامل داخلی و خارجی بازار فولاد را از حالت فعلی خارج خواهد کرد یا خیر سؤال سختی است، این بازار فعلاً از دو سو در فشار است. اول موضوع کاهش قیمت‌های جهانی است و در کنار آن فشارهای داخلی و قوانین سخت صادراتی و دست‌وپنجه نرم کردن با میلیون‌ها تن مازاد تولید داخلی و رعایت کف عرضه قرار دارد.

اواسط شهریور ماه نامه سازمان حمایت از مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان منتشر شد که حکایت از نیاز به صادرات 9 تا 10 میلیون تن فولاد را تا پایان سال برای ادامه بقای صنعت فولاد به وزارت صمت اعلام می‌کرد، طی این نامه رئیس سازمان حمایت پیشنهاد کرده بود که شرط عرضه در بورس برای صادرات برداشته شود. این شرط که مورد مخالفت تمامی تولیدکنندگان فولاد قرار گرفته است. راهکارهای زیادی برای تعادل بازار و ثبات آن در عین حفظ صادرات است که به آن توجهی نمی‌شود. اگر واقعاً دولت به دنبال تثبیت بازار فولاد و رونق صادرات به‌طور هم‌زمان می‌باشد می‌تواند اقداماتی که در ادامه ذکر می‌شود را مدنظر قرار دهد. اول با همکاری بانک مرکزی روشی را در پیش گیرد که معاملات گندله، کنسانتره، آهن اسفنجی، شمش و اسلب از طریق اعتبار اسنادی 90 روزه صورت بگیرد به‌این‌ترتیب بانک‌ها در بخش فولاد به‌طور فعال‌تر ظاهر خواهند شد و مشکل نقدینگی واحدهای بزرگ کاهش می‌یابد. این فشار اولیه اگر برداشته شود سهم عمده‌ای از مسائل فولادسازان حل می‌گردد البته در شرایط فعلی بخشی از این معاملات از طریق اعتبار اسنادی صورت می‌گیرد اما همه تولیدکنندگان آهن اسفنجی و گندله تن به این کار نمی‌دهند. مورد بعدی این است وزارت صمت و بانک مرکزی باید راهکاری را در پیش بگیرند تا نرخ ارز برای صادرکننده در زمان عقد قرارداد صادراتی تعیین و تضمین شود در شرایط فعلی صادرکننده نرخ نهایی دریافتی خود را نمی‌تواند پیش‌بینی کند به همین علت برای پوشش ریسک نوسان ارز، تلاش برای افزایش صادرات خود می‌نماید که این درنهایت به رقابت غیرمنطقی در بازار خارجی منتهی می‌گردد از طرف دیگر باعث ثبات بازار خواهد شد. مورد مهم دیگری که می‌توان توجه کرد این است که در شرایط رکود فعلی دولت باید وام تشویقی برای صادرات در نظر بگیرد تا صادرکننده فارغ از دغدغه نقدینگی به تولید بپردازد و اینکه درصورتی‌که مقصد نهایی کالا کشوری باشد که تابه‌حال به آن کالا صادر نشده یا دولت از منظر سیاسی یا اقتصادی نگاه خاص به آن دارد جایزه صادراتی و یا معافیت مالیاتی روی نرخ ارز اعمال کند به این ترتیب فضای صادراتی توسعه خواهد یافت.

اقدام دیگری که کمک کننده است این موضوع است که وزارت صمت باید با رایزنی با کارخانه‌های بزرگ فولاد به تفکیک کارخانه‌های تولیدکننده شمش و میلگرد برای صادرات اقدام نماید. به‌این‌ترتیب که به‌طور مثال فولاد خوزستان، مبارکه و ذوب‌آهن موظف باشند یا اختیار داشته باشند درصدی از محصول خود را صادر کنند نه اینکه برای هر بخش از صادرات درخواست مجوز کنند این در واقع نوعی سهمیه‌بندی صادرات است به این ترتیب فضا برای تولیدکنندگان دیگر با توجه به تعیین سهمیه صادراتی برای صادرکنندگان اصلی باز خواهد شد.

 

دسته بندی: 
امتیاز شما: هیچ (2 votes)

نظر شما چیست؟