تاثیر تحریم‌ها بر صنعت فولاد

از تهدید تا فرصت راهکارهای خروج از تنگناهای صادراتی در بازار فولاد

تب‌های اولیه

صنعت فولاد ایران در نیم قرن گذشته به‌خوبی رشد کرده است، به گونه‌ای که هم توانسته تجهیزات خود در این صنعت را تامین کند و هم به رتبه تولید دهم در رده جهانی برسد.

از سوی دیگر صنعت فولاد در زمینه صادرات نیز به جایگاه قابل‌توجهی در منطقه و حتی در سطح بین‌المللی دست یافته است. هم‌اکنون نیز این صنعت با توجه به تحریم‌ها آبدیده‌تر از قبل و در زمینه تامین تجهیزات به بومی‌سازی حدود ۸۰درصدی نزدیک و به جایگاه قابل‌قبولی در زمینه صادرات رسیده است.
تامین تجهیزات در عبور از تحریم‌ها
با وجود تحریم‌ها، این روزها تولید و صادرات فولاد تا حدی سخت شده که نیازمند راهکارهایی برای عبور از این شرایط است. 
در این‌باره سیروس موتمن، به عنوان«پدر کوره بلند ایران» و کارشناس فولاد که سال‌ها در ذوب‌آهن اصفهان مشغول کار بوده و هم‌اکنون نیز در بخش خصوصی فعالیت است، در گفت‌وگو با روزگار معدن اظهار کرد‌: تحریم‌هایی که به کشور تحمیل شده، در دو بخش در حوزه فولاد تاثیرگذار بوده است. بخشی از آن در راستای تدارک و محدودیت‌های تجهیزات و قطعات و کالاهای مصرفی موردنیاز خط تولید و بخش دیگر در زمینه محدودیت‌های صادراتی است. 
موتمن در ادامه با اشاره به تامین تجهیزات در دوران تحریم‌ها عنوان کرد: تحریم‌ها مربوط به سال گذشته و امسال نمی‌شود؛ کشور سال‌های طولانی است که در تحریم‌ به‌سر می‌برد و این شرایط می‌تواند یک فرصت برای صنعت فولاد باشد. 
وی با بیان این موضوع که صنعت فولاد از دهه ۵۰ در ایران آغاز شده، عنوان کرد: حدود نیم قرن از پیشینه فولاد در کشور می‌گذرد و در این مدت این صنعت توانسته در زمینه طراحی، مهندسی، ساخت و اجرای کارخانه‌های فولادی به خوبی پیشرفت کند تا بتواند سهم قابل‌توجهی از نیازهای تولید فولاد را عهده‌دار شود. 
این فعال حوزه فولاد در ادامه تاکید کرد: توسعه صنعت فولاد کشور در دهه‌های گذشته در دوران تحریم‌ها انجام شده است. درحال‌حاضر و با توجه به تحریم‌های ۱.۵سال گذشته، ایران در ردیف دهم تولید فولاد قرار گرفته‌ و نشان‌دهنده این موضوع بوده که این صنعت در اوج تحریم‌ها، به خوبی توانسته تجهیزات موردنیاز خود تامین را تامین کند. 
موتمن ادامه داد: قابلیت‌های بسیاری در صنعت فولاد وجود دارد و این موضوع که تحریم‌ها تبدیل به فرصت شده است، شعار نیست. در این دوران سازندگان داخلی فولاد بسیار رشد کرده‌اند. شرکت‌هایی چون ذوب آهن و فولاد مبارکه اصفهان خالق پیمانکاران ساخت داخل بودند. تا امروز نیز توانستیم قطعات سنگین و فناوریک را در کشور بسازیم و پاسخگوی نیاز خط تولید باشیم. 
وی در ادامه تاکید کرد: سال گذشته همین میزان تولیدی که داشتیم، مرهون پشتیبانی خدماتی بود که توانستیم از عهده آن برآییم. باید به این نکته توجه داشت که خط تولید، دائم نیست، این خط باید به صورت مداوم ترمیم، بازسازی و روزآمد شود. فناوری نو جایگزین فناوری‌های قدیمی شود تا تولید چه به لحاظ فنی و چه اقتصادی پاسخگوی نیاز باشد. از این‌رو در زمینه تامین تجهیزات صنعت فولاد بسیار موفق بوده و به‌تدریج تجهیزات خود را جایگزین تجهیزات خارجی کرده است.

صادرات در عبور از تحریم‌ها 
 این پیشکسوت حوزه فولاد با اشاره به این موضوع که تحریم‌ها محدودیت‌هایی را نیز برای صادرات کشور ایجاد کرده است، گفت: موضوع قابل‌توجه در صنعت فولاد این است که ما بتوانیم محصولات فولادی را نه به عنوان محصولات میانی و خام، بلکه محصولات نهایی و با ارزش‌افزوده بیشتر تولید کنیم که هم در کشور بیشتر قابل مصرف است و هم برای صادرات به کشورهای همسایه ارزش بیشتری برای ما به ارمغان بیاورد. 
موتمن ادامه داد: کشورهای همسایه در حال ساخت‌وساز هستند و از آنجا که در منطقه با تحریم‌های امریکا روبه‌رو نیستند، این کشورها می‌توانند فرصت مناسبی برای صادرات محصولات فولادی با ارزش‌افزوده بیشتر برای ایران باشند. وی در ادامه یادآور شد: کشورهای همسایه درگیر جنگ‌های متوالی بوده و در دوران بازسازی قرار دارند، ازاین‌رو اگر بتوانیم محصولات نیمه‌نهایی را به محصولات نهایی تبدیل و صادر کنیم، به میزان قابل‌توجهی صادرات دست خواهیم یافت. 
وی در پاسخ به این پرسش که ایجاد کنسرسیوم صادراتی تا چه اندازه می‌تواند در عبور از تحریم‌ها و یافتن بازارهای صادراتی در دوران تحریم‌‌ها به ما کمک کند، عنوان کرد: در بازارهای منطقه در زمینه فولاد، کشورهایی مانند چین و ترکیه رقیب ما هستند و برای صادرات، دولت امکانات و تسهیلات لازم را در اختیار آنها قرار داده است. دولت‌های این کشورها برای صادرکنندگان از یک‌سو تسهیلات درنظر گرفته و از سوی دیگر مشوق‌های صادراتی در اختیار آنها قرار داده است. از این‌رو در زمینه صادرات فولاد در منطقه پیشقدم شده‌اند. 
این کارشناس فولاد در ادامه خاطرنشان کرد: در کشور نیز مراکز صادراتی وجود دارد که متولی صادرات هستند اما دولت باید بیش از پیش برای صادرکنندگان مشوق‌های صادراتی درنظر بگیرد. 
وی در ادامه خاطرنشان کرد: زمانی می‌توان به تولید ۵۵ میلیون تن فولاد در چشم‌انداز ۱۴۰۴ رسید که ۲۰ میلیون تن آن به صادرات اختصاص یابد. جدا از محدودیت‌های تحریمی باید برخی امکانات برای صادرات را درنظر گرفت تا صادرات کشور رونق بگیرد. این درحالی است که برخی قوانین ما به صورت تحریم‌های داخلی عمل می‌کنند. در کل باید مشوق‌های لازم به صادرکنندگان داده شود تا بتوانند با کشوری مانند چین رقابت کنند. 
وی در پایان تاکید کرد: وزارت صنعت، معدن و تجارت متولی صادرات است و باید در این زمینه پیشقدم باشد تا صادرکنندگان از تنگاهای صادراتی خارج شوند.

بازارهای جایگزین را بیابیم
در این میان عزیز قنواتی، مدیرعامل شرکت آتیه خلیج‌فارس نیز درباره عبور از تحریم‌های حوزه فولاد در گفت‌وگو با روزگار معدن عنوان کرد: بدون‌شک تحریم‌ها بر صادرات فولاد ایران تاثیرگذار خواهد بود، اما در این زمینه تولیدکنندگان می‌توانند به صورت چراغ خاموش اقدام به صادرات کنند. 
قنواتی با بیان این موضوع که تحریم‌ها بیش از آنکه تاثیر واقعی داشته باشد با تاثیرات روانی همراه است، عنوان کرد: در دوران تحریم‌ها در یک سال گذشته برخی فولادسازان بزرگ با کاهش صادرات روبه‌رو شده‌اند اما فراتر از این تاثیرات واقعی، بازارهای هدف با وجود امکان تعامل با ایران برای صادرات اما متاثر از فضای روانی ترجیح می‌دهند که مبادلاتی نداشته باشند. بنابراین با وجود کاهش صادرات، تولید به داخل سرازیر می‌شود که ممکن است اتفاق سال ۹۴ دوباره در بازار رخ دهد و بازار را با دپو و رکود همراه کند.
وی در ادامه تصریح کرد: البته این به معنای تعطیل شدن بازارهای صادراتی نیست، اما صادرکنندگان باید با کمک بخش خصوصی و انجمن‌ها به راهکارهایی در این زمینه دست پیدا کنند. 
مدیرعامل شرکت آتیه خلیج‌فارس در ادامه گفت: تحریم‌ها آثار خود را به‌دنبال دارد، اما تولیدکنندگان با راهکارهایی که درپیش می‌گیرند، می‌توانند این آثار را به کمترین میزان برسانند. هرچند ممکن است، بیشتر مشتری‌های اروپایی را از دست بدهیم اما می‌توانیم مشتری‌های دیگری را جایگزین بازارهای صادراتی کنیم./روزگار معدن

دسته بندی: 
امتیاز شما: هیچ (4 votes)

نظر شما چیست؟